Pełzający wróg

tekst: Gabriela Wilczyńska

Artykuł z numeru 10/2022 miesięcznika „Pszczelarstwo” kup ten numer w wersji drukowanej

 Pomrów wielki należy do największych ślimaków, fot. RF

Pomrowy i śliniki: już nazwy gatunkowe tych mięczaków brzmią jak ostrzeżenie. Wiele z przedstawicieli ślimaków nagich to gatunki inwazyjne, zaliczane do szkodników roślin uprawnych. Coraz częściej miejscem ich żerowania stają się pasieki. Tak wynika z najnowszych obserwacji naszych Czytelników.

O niepokojącym zjawisku obecności w ulach ślimaków nagich, bezskorupowych, zaalarmował nas Tomasz Waloszek, Prezes Powiatowego Koła Pszczelarzy w Pszczynie, przesyłając zdjęcia potwierdzające relację. Podobne obawy co do występowania ślimaków w najbliższym otoczeniu pszczół wyrażają także autorzy wpisów m.in. na branżowych forach internetowych (lista adresów internetowych pod artykułem), zamieszczając informacje na temat pozostawianych w ulach przez ślimaki zanieczyszczeń w postaci odchodów i śluzu. Intuicja pszczelarzy okazuje się słuszna: wszystko wskazuje bowiem na to, że niektóre gatunki ślimaków nagich stają się zagrożeniem dla pasiek. Potwierdza to m.in. dr Rafał Sionek, współautor książek i opracowań na temat mięczaków, pracownik Głównego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa (Centralne Laboratorium, Oddział w Rzeszowie), twierdząc, że znane mu są doniesienia na temat obecności i rabunku miodu w ulach przez pomrowa wielkiego (Limax maximus, fot. 1).

Tomasz Waloszek, prezes Powiatowego Koła Pszczelarzy w Pszczynie, od dwóch lat zmaga się ze ślimakami w swojej pasiece, fot. TW

 Ślinik luzytański do złudzenia przypomina ś. wielkiego, fot. RS

 Ślinik wielki osiąga 15 cm długości, fot. RS

Zdaniem dr. Sionka osobniki na zdjęciach nadesłanych do redakcji to najprawdopodobniej przedstawiciele gatunku ślinika luzytańskiego (Arion lusitanicus, fot. 3), choć łatwo pomylić go ze ślinikiem wielkim (Arion rufus, fot. 4). Identyfikacja obu gatunków możliwa jest tylko na drodze sekcji i porównania cech anatomicznych organów kopulacyjnych z opisami w kluczach. Z punktu widzenia pszczelarzy różnice anatomiczne nie są jednak istotne, bo z literatury przedmiotu wynika jednoznacznie, że zagrożenie ze strony jednego i drugiego gatunku mogą być podobne.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

W tym numerze — Październik 2022

  1. Gospodarka pasiecznaPorady z Pszczelej Woli: październikTomasz Kędziora pełna treść po wykupieniu6 min
  2. Genetyka pszczółCzy po matkach i trutniach odchowanych od łagodnych rodzin możemy mieć agresywne pszczoły?Jerzy Demetraki-Paleolog pełna treść po wykupieniu10 min
  3. Choroby, szkodniki, zatruciaPełzający wrógGabriela Wilczyńskadostępny dla Ciebie10 min
  4. Punkt widzeniaTechnologia izolacji matek w sezonieIgor Pawłyk pełna treść po wykupieniu9 min
  5. Pożytki i zapylanieMikołajek płaskolistny – oaza dzikich zapylaczyMarek Pogorzelec pełna treść po wykupieniu3 min
  6. Biblioteka pszczelarzaNowe książki Jürgena TautzaKrystyna Pohorecka pełna treść po wykupieniu3 min
  7. Biologia pszczółRekrutacja zbieraczek wśród pszczół miodnychJurgen Tautz pełna treść po wykupieniu2 min
  8. Ludzie-miejsca-wydarzeniaTurcja: kraj miodem płynącyGabriela Wilczyńska pełna treść po wykupieniu12 min
  9. Ludzie-miejsca-wydarzeniaBałtowskie Święto PszczołyKrystyna Pohorecka pełna treść po wykupieniu10 min
  10. Ludzie-miejsca-wydarzeniaProblemy naturalnego bytowania europejskiej pszczoły miodnej – raport ze spotkania naukowegoZbigniew Lipiński pełna treść po wykupieniu4 min

Podobne wpisy