„Święty Mateusz dodaje chłodu, i raz ostatni podbiera miodu”

tekst: Dariusz Gerula

Artykuł z numeru 9/2024 miesięcznika „Pszczelarstwo” kup ten numer

Wrzesień w pasiekach upływa głównie na układaniu gniazd i dokarmianiu rodzin. Szeroka gama gotowych produktów przeznaczonych do tego celu znacznie ułatwia to zadanie.

Wspomnienie ewangelisty Mateusza przypada na 21 września. Zanim został on apostołem, wykonywał niewdzięczny zawód poborcy podatkowego Cesarstwa Rzymskiego. Być może do tego nawiązuje aluzja na temat jego chciwości. Obecnie niewielu pszczelarzy wykonuje duże miodobranie we wrześniu. Robią to jedynie ci, którzy korzystają z pożytków wrzosowych i ze spadzi iglastej. Kilkaset lat temu – kiedy nie znano cukru, lub później, kiedy był on jeszcze zbyt drogi, by dokarmiać nim pszczoły – rzeczywiście pod koniec września, gdy rodziny pszczele osłabły i zaczynały zacieśniać kłąb po zimnych nocach, pszczelarze podbierali nieobsiadane plastry, uważając, że są nadmiarowe. Prawdopodobnie stąd wywodzi się przysłowie, którego użyłem w tytule. 

UZUPEŁNIANIE ZIMOWYCH ZAPASÓW 

Wrzesień to czas dokarmiania pszczół na zimę. Po ostatnim miodobraniu pszczoły najczęściej nie są w stanie zgromadzić zapasów, które wystarczyłyby im do wiosny. Nawet jeśli tak się zdarzy, to nie każdy miód będzie dla nich odpowiednim pokarmem na zimę. Niektóre jego odmiany są wręcz szkodliwe dla pszczół, ponieważ ulegają krystalizacji lub są ciężkostrawne. Przykładowo miody spadziowe zawierają składniki, których organizm pszczół nie przyswaja, co prowadzi do przedwczesnego wypełnienia jelita prostego owadów. Przebieg zimowli zależy wówczas od panujących na zewnątrz warunków, tj. od możliwości wykonania przez pszczoły lotów oczyszczających. Dla pszczelarza mniej korzystne ze względów ekonomicznych jest zimowanie rodzin na zapasach miodu niż utworzonych z innych pokarmów. Być może jednak wrócimy do tego zwyczaju ze względu na trudności ze zbytem miodu. 

Okres, w którym można dokarmiać pszczoły jest dość długi. Nie należy jednak z tym zwlekać, ponieważ przerabianiem syropu powinny zajmować się pszczoły, letnie, a tych we wrześniu jest w ulach coraz mniej. 

Sposób i pora dokarmiania zależą głównie od rodzaju pożywienia. Dzisiaj, inaczej niż jeszcze 25 lat temu, mamy do dyspozycji aż trzy różne pasze dla pszczół. Klasyczny syrop – z cukru buraczanego – sacharozy, i gotowe roztwory wyprodukowane metodą przemysłową. Jaki pokarm jest najbardziej odpowiedni dla pszczół? Przy wyborze należy wziąć pod uwagę kilka aspektów. Oprócz czynnika ekonomicznego, powinniśmy kierować się również dobrem pszczół, wyposażeniem pasieki i jej infrastrukturą. 

Ten artykuł pochodzi z numeru 9/2024

E-prenumerata obejmuje numer bieżący i kolejne. Wcześniejsze numery są dostępne jako e-wydania — na 12 miesięcy od zakupu.

Kup e-wydanie 9/2024 — 10,00 zł Cały e-rocznik 2024 — 80,00 zł E-prenumerata

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

W tym numerze — Wrzesień 2024

  1. Gospodarka pasieczna„Święty Mateusz dodaje chłodu, i raz ostatni podbiera miodu”Dariusz Geruladostępny dla Ciebie12 min
  2. Choroby, szkodniki, zatruciaGrzybica otorbielakowa – choroba, która wciąż powraca do naszych pasiekPaweł Chorbiński pełna treść po wykupieniu11 min
  3. Pożytki i zapylanieO nawłociach prawie wszystkoAneta Sulborska-Różycka pełna treść po wykupieniu13 min
  4. Produkty pszczeleMiody kremowane z dodatkami roślinnymi jako nowa oferta dla gospodarki pasiecznejMałgorzata Dżugan pełna treść po wykupieniu11 min
  5. Punkt widzeniaO zdrowiu pszczół, problemach pszczelarstwa i współpracy przy hodowli pszczół odpornych [3]Bartłomiej Maleta pełna treść po wykupieniu14 min
  6. Punkt widzeniaO wentylacji uli i nie tylkoZdzisław Walicki pełna treść po wykupieniu8 min

Podobne wpisy