Kolory wczesnej wiosny – znaczenie krokusów, szafirków i hiacyntów
tekst: prof. dr hab. Bożena Denisow, dr Monika Strzałkowska-Abramek
Artykuł z numeru 3/2026 miesięcznika „Pszczelarstwo” kup ten numer
Wczesna wiosna to dla owadów zapylających jeden z trudniejszych okresów w roku. Po ustąpieniu zimy rośliny zaczynają budzić się do życia, jednak na przedwiośniu krajobraz wciąż pozostaje niemal pozbawiony kwitnących roślin. Wówczas szczególnego znaczenia nabierają wczesnowiosenne byliny, które dzięki zapasom substancji odżywczych zgromadzonych w podziemnych organach spichrzowych rozpoczynają kwitnienie jako jedne z pierwszych, wyrastając niekiedy spod topniejącej pokrywy śnieżnej.
Do ważnych przedstawicieli tej grupy należą krokusy (Crocus), szafirki (Muscari) oraz hiacynty (Hyacinthus). Rośliny te stanowią cenne źródło pokarmu dla owadów zapylających na przedwiośniu, a jednocześnie doskonale wpisują się w aktualne trendy projektowania zieleni, akcentujące naturalistyczny charakter nasadzeń, sezonowość oraz ograniczenie nakładów pielęgnacyjnych. Są łatwe w uprawie, długowieczne i dobrze przystosowane do zmiennych warunków pogodowych wczesnej wiosny. Z tych powodów coraz częściej znajdują zastosowanie nie tylko w ogrodach przydomowych, lecz także zieleni miejskiej i parkach. Ich popularność dodatkowo zwiększa bogactwo odmian barwnych, możliwość tworzenia efektownych nasadzeń grupowych oraz dobra zdolność do naturalizacji na trawnikach i pod drzewami. Szczególnie cenne jest to, że kwitnienie tych roślin częściowo się zazębia, zapewniając owadom stały dostęp do pyłku i nektaru w trudnym wczesnowiosennym okresie.
W klasyfikacji ogrodniczej krokusy, hiacynty i szafirki zaliczane są do roślin cebulowych, jednak należy podkreślić, że ich organy podziemne różnią się pod względem botanicznym: krokusy wytwarzają bulwy, natomiast hiacynty i szafirki – cebule właściwe. KROKUSY
Spośród omawianych bylin najwcześniej zakwitają krokusy, które w sprzyjających warunkach pogodowych mogą rozpoczynać kwitnienie już w drugiej połowie lutego. Pełnia kwitnienia przypada zazwyczaj na marzec, gdy odbywają się pierwsze loty pszczół. Okres kwitnienia poszczególnych odmian trwa przeciętnie dwa–trzy tygodnie i jest silnie uzależniony od przebiegu pogody, można go jednak wydłużyć, tworząc kompozycje z różnych odmian.
Ten artykuł pochodzi z numeru 3/2026
E-prenumerata obejmuje numer bieżący i kolejne. Wcześniejsze numery są dostępne jako e-wydania — na 12 miesięcy od zakupu.
Kup e-wydanie 3/2026 — 10,00 zł E-prenumerata
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
W tym numerze — Marzec 2026
- InneIX Ogólnopolska Konferencja Pszczelarska z cyklu „Weterynaria dla Pszczelarstwa”Redakcja pełna treść po wykupieniu1 min
- Gospodarka pasiecznaMarzec – każdy inny, każdy trudnyJacek Wojciechowski pełna treść po wykupieniu14 min
- Gospodarka pasiecznaPośpiech nie jest wskazanyAndrzej Chorągiewicz pełna treść po wykupieniu3 min
- Inne zapylaczePszczoły bezżądłowe i meliponikulturaWalerij Isidorow pełna treść po wykupieniu21 min
- Hodowla pszczółNowa krajowa strategia zrównoważonego użytkowania i ochrony zasobów genetycznych zwierząt gospodarskich – wyzwania i kierunki działań w sektorze pszczelarskimMałgorzata Bieńkowska, Agnieszka Chełmińska pełna treść po wykupieniu11 min
- Pożytki i zapylanieKolory wczesnej wiosny – znaczenie krokusów, szafirków i hiacyntówBożena Denisow, Monika Strzałkowska-Abramekdostępny dla Ciebie8 min
- Punkt widzeniaJak bardzo trzeba się napracować i ile zainwestować, żeby nie rozwiązać żadnego z pszczelarskich problemów [1]Bartłomiej Maleta pełna treść po wykupieniu14 min
- Ludzie-miejsca-wydarzenia„BeeFest 2026” – nowe targi w kalendarzu imprez pszczelarskich w PolsceRenata Oleszczuk-Teper pełna treść po wykupieniu4 min
