Zgnilec europejski – mit czy zagrożenie? [2]
tekst: Paweł Chorbiński
Artykuł z numeru 3/2024 miesięcznika „Pszczelarstwo” kup ten numer
W krajowych pasiekach rzadko diagnozuje się zgnilca europejskiego. Mimo to z dużą dozą prawdopodobieństwa można przypuszczać, że rzeczywista sytuacja epizootyczna tej trudnej do zwalczenia choroby jest mniej optymistyczna.
Zgnilec europejski (EFB), dawniej określany mianem zgnilca łagodnego lub kiślicy, jest zakaźną i zaraźliwą chorobą czerwiu niezasklepionego (postać łagodna, kwaśna) lub rzadziej zasklepionego (postać ciężka, cuchnąca). W ubiegłym wieku EFB był dobrze znany ówczesnym pszczelarzom. Problem zgnilca europejskiego uległ marginalizacji wraz ze zmianami, jakie zaszły w pszczelarstwie w zakresie metod hodowli pszczoły miodnej, wyposażenia pasiek i warunków sanitarnych, a także z powodu pojawienia się innych zagrożeń zdrowotnych. Rodzi się zatem pytanie, czy choroba nadal występuje w pasiekach na terenie naszego kraju oraz czy stanowi problem, z którym muszą mierzyć się pszczelarze?
SYTUACJA EPIZOOTYCZNA EFB
W pierwszej kolejności przedstawienia wymagają informacje o tym, jak często choroba pojawia się w pasiekach. Otóż rozwój zgnilca europejskiego ma charakter endemiczny (stałe występowanie zachorowań na danym obszarze w liczbie utrzymującej się przez wiele lat na zbliżonym poziomie). Z epidemiologicznego punktu widzenia pojawienie się na jakimś terenie pierwszych przypadków zgnilca europejskiego spowoduje „zagnieżdżenie się” na nim na długi czas tego problemu zdrowotnego pszczół. W rezultacie ta sytuacja wymagać będzie niekiedy podjęcia bardzo radykalnych działań (w tym eradykacji nawet całych pasiek).
Zgnilec europejski stwarza największy problem pszczelarzom w Wielkiej Brytanii, gdzie od lat 80. ubiegłego stulecia notuje się stały wzrost przypadków EFB. W roku 2000 stwierdzono, że infekcja toczy się w niemal 4 proc. rodzin. Podjęte przez służby sanitarne i pszczelarzy wysiłki, które miały na celu ograniczenie występowania zgnilca, pozwoliły na obniżenie liczby chorych rodzin do ok. 1,5 proc. Podobny problem – ze wzrastającą liczbą zachorowań pszczół – mają pszczelarze w Szwajcarii. EFB obserwowany jest także w Holandii, Francji, Włoszech, Finlandii i Norwegii. Po 40 latach nieobecności zgnilec europejski pojawił się w Czechach na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego. W chwili obecnej tylko Nowa Zelandia jest uważana za kraj wolny od tej choroby. W Polsce zgnilec europejski nie jest traktowany jako istotny problem zdrowotny rodzin pszczelich.
Ten artykuł pochodzi z numeru 3/2024
E-prenumerata obejmuje numer bieżący i kolejne. Wcześniejsze numery są dostępne jako e-wydania — na 12 miesięcy od zakupu.
Kup e-wydanie 3/2024 — 10,00 zł Cały e-rocznik 2024 — 80,00 zł E-prenumerata
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
W tym numerze — Marzec 2024
- Reklama i marketingOgłoszeniaRedakcja pełna treść po wykupieniu1 min
- Choroby, szkodniki, zatruciaZgnilec europejski – mit czy zagrożenie? [2]Paweł Chorbińskidostępny dla Ciebie11 min
- ApiterapiaApiterapia od podstawArkadiusz Ciołkowski pełna treść po wykupieniu9 min
- Gospodarka pasiecznaW marcu jak w garncuDariusz Gerula pełna treść po wykupieniu11 min
- Gospodarka pasiecznaUl ludowy w roli rojołapkiMateusz Viste pełna treść po wykupieniu5 min
- Produkty pszczeleMiodowe vademecum [2]Teresa Szczęsna pełna treść po wykupieniu4 min
- Ludzie-miejsca-wydarzeniaMiodowa gruzja [1]Ewa Kudłacz-Orciuch, Jerzy Wilde pełna treść po wykupieniu13 min
- Ludzie-miejsca-wydarzeniaAwers i rewers, czyli dwie strony…Antoni Ożóg pełna treść po wykupieniu7 min
- Punkt widzeniaZasada zrównoważonego rozwoju, czyli czas zmienić sposób myślenia [2]Bartłomiej Maleta pełna treść po wykupieniu11 min
- Historia pszczelarstwaMiędzywojnie: odrodzenie struktur pszczelarstwa w małopolsce [2]Krzysztof Gawłowski pełna treść po wykupieniu6 min
