Za i przeciw ulom wielokondygnacyjnym

tekst: Zygmunt Łutowicz

Pszczelarstwo, Rok XX, nr 9, wrzesień 1969 — Zygmunt Łutowicz

Zygmunt Łutowicz

strona 9

winieta działu „Gospodarka pasieczna“ — szary prostokąt z napisem i rzędem czarnych kwadratów

Druga połowa XX wieku charakteryzująca się na terenie naszego kraju gwałtownym wzrostem poziomu rolnictwa i hodowli, jak na ironię postawiła w bardzo trudnych warunkach chów pszczół. Wytworzyła się taka sytuacja, że niewątpliwie za kilka lub kilkanaście lat pozostaną przy życiu tylko pasieki pszczelarzy-amatorów, miłośników pszczół oraz pasieki duże, prowadzone na skalę przemysłową, będące niejako jedynym źródłem utrzymania ich właścicieli. Pasieki takie muszą być bezwarunkowo rentowne i dla nich właśnie muszą być rozwiązane dwa najważniejsze problemy ekonomiczne: nakład pracy i koszt uli. W celu zmniejszenia do minimum nakładów pracy w krajach obu Ameryk, a także na terenie ZSRR wprowadzono ule typu Langstrotha, które ostatnio zaczynają być „modne“ również na terenie Polski.

Gospodarząc przez dwa lata w tych właśnie ulach na Mazurach wyrobiłem już sobie pewną opinię o ich przydatności w północno-wschodniej części Polski charakteryzującej się klimatem ostrym i raczej średnią bazą pożytkową, kończącą się bezapelacyjnie (wyłączając odległe wrzosowiska) już około 20 lipca. Krótki, bo zaledwie dwuletni okres prób nie jest jeszcze w pełni miarodajny przy ocenie uli wielokodygnacyjnych, może jednak wyniki moich obserwacji już teraz przydadzą się Kolegom praktykom.

Z inicjatywą wprowadzenia uli wielokondygnacyjnych do prób na terenie woj. olsztyńskiego wystąpił Zakład Pszczelarstwa WSR w Olsztynie i w 1967 r. wprowadził je do swoich pasiek. Wtedy to właśnie do prowadzonej przeze mnie pasieki na terenie powiatu Ostróda dostałem 40 takich uli. Krótko charakteryzując te ule podam, że składają się one z następujących części: dennicy i trzech kondygnacji o grubości ścian 47 mm ocieplanych pakułami, jednolitej powałki z twardej płyty pilśniowej o grubości 3,2 mm, poduszki z miękkiej płyty pilśniowej grubości 37,5 mm i płaskiego daszka krytego blachą. Mieszczą w sobie 30 a nawet 33 ramki typu Hoffmana, o wymiarach 360x230 mm (szerokość ramki wielkopolskiej). Ciężar ogólny ula 41 kg, jednej kondygnacji — 10 kg.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy