Rozmnażanie dzikich roślin miododajnych

tekst: Zofia Siedlecka

Pszczelarstwo, Rok II, nr 6, listopad–grudzień 1951 — ZOFIA SIEDLECKA

ZOFIA SIEDLECKA

strona 14

RÓŻNE gatunki roślin, chociaż są przystosowane do danej strefy klimatycznęj, nie są w niej rozmieszczone równomiernie i nie występują samodzielnie. Tworzą pewne naturalne, wielogatunkowe zespoły. Taki zęspół jest wynikiem długotrwającej ewolucji, która umożliwiła dobór gatunków najlepiej ze sobą współżyjących i najlepiej dostosowanych do warunków środowiska. Sztuczna lub naturalna zmiana tych warunków jęst przyczyną zmian w zespole, a często może też doprowadzić do jego zniszczenia.

Warunki klimatyczne jak opady, wiatr, temperatura światło, itd., a ponadto i warunki glebowę tworzą sumę czynników zewnętrznych, wpływających na powstawanie takich a nie innych zęspołów. Zazwyczaj rośliny tworzące zespół, żyją jęszcze w towarzystwie organizmów zwierzęcych i wzajemnie na siebię oddziaływują. Oprócz więc warunków klimatycznych i glebowych, na tworzenię się zespołu mają wpływ i warunki biotyczne, a z istnieniem pewnego zespołu zwiazane jest nie tylko życie wielu gatunków roślin, lecz także i zwięrząt.

strona 15

Zespół, który jest zrównoważoną i trwałą wspólnotą życiową roślin i zwierząt, sharmonizowaną z warunkami środowiska nazywa się biocenozą.

Jednę biocenozy mogą przekształcać się w drugie, bo każdy zespół nie tylko podlega wpływom środowiska, ale i sam wywiera na nie wpływ i przekształca je, przygotowując w ten sposób warunki dla innego zespołu. I tak: zęspół roślin wodnych przekształca jezioro w bagno i torfowisko, a zespół roślin rosnących w tym środowisku przygotowuje warunki do powstania lasu. Las zalicza się do biocenoz, które nazwano klimaksem, najtrudniej ulęga zmianom i trwa najdłużej.

W ocenie pastwisk pszczelich bardzo często stykamy się z takimi biocenozami jak torfowiska, łąki, lasy, wydmy, a nieraz i z mnięjszymi zespołami jak roślinność przydroży, śmietnisk itp. Przy rozmnażaniu roślin miododajnych dzikich musimy się z nimi liczyć. Łatwo zauważyć jak żyjące obok siebie zespoły roślinności leśnęj i przydrożnej, np. na nasypie kolejowym, wcale nie wymieniają między sobą gatunków, a sztuczne ich przenoszęnie z jednego środowiska do drugiego było by bezcelowe i niemożliwe bęz zniszczenia biocenozy. Jeden zespół potrafi więc bronić się przed intruzami z innego zespołu. Najłatwiej więc będzie rozmnażać tylko te rośliny, które są właściwe dla danego zespołu. Z całą pewnością możemy się starać o powiększęnie ilości tego gatunku, który już rośnie w tym miejscu.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy