Z Puszczy Jodłowej
tekst: Andrzej Wielopolski
Pszczelarstwo, Rok XX, nr 10, październik 1969 — Andrzej Wielopolski
strona 20

Powiadają o leśnikach, że mają w sobie coś z romantyków, że zetknąwszy się z leśnymi ostępami, ze światem przyrody, nie wyobrażają już sobie bezeń życia. A jeśli jeszcze ktoś — jak Dyrektor Swiętokrzyskiego Parku Narodowego, mgr inż. Eugeniusz Krysztofik połączy swoje przyrodnicze pasje z działalnością naukową, poświęci się takiemu hobby jak bartnictwo, wówczas wszystko inne schodzi na plan dalszy.
Mgr Krysztofika nikt by już dziś zapewne nie namówił, by rozstał się z Jodłową Puszczą. Zrósł się z nią bez reszty. Przyjechał tu tuż po wojnie, w roku 1945, i minie już niebawem 25 lat, jak mgr Krysztofik osiadł w prastarym Bodzentynie.
Nie istniał jeszcze wówczas, na początku owego ćwierćwiecza Świętokrzyski Park Narodowy, ale do Bodzentyna, pod Łysicę, na Święty Krzyż przyjeżdżał prof. Szafer, gorący orędownik utworzenia parku. Zachęcił Krysztofika do pracy naukowej. Dziś plon tej pracy pokaźny: prawie 120 prac naukowych, przyczynków, rozpraw opublikowanych w „Przyrodzie Polskiej“, w „Lesie Polskim“, w periodyku „Chrońmy Przyrodę Ojczystą“. Na łamach „Pszczelarstwa“ też zamieszczono prace mgr Krysztofika, w roku 1954 „Ochrona pszczół i ptaków“ i kilka innych. Tematyka szeroka: od ochrony zwierząt i ptaków począwszy na bartnictwie kończąc.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
