Przykład — Oława
tekst: Janina Strachalska
Pszczelarstwo, Rok XX, nr 10, październik 1969 — J. Strachalska
strona 21


Rok 1969 — jak wiemy — od sameg[?] początku sprawiał nam kłopoty. Z[?]ęło się od wymarznięcia ozimych zbóż i rzepaków, a przecież te ostatnie w wielu rejonach kraju stanowią pożytek bez mała najważniejszy, chociaż nieraz trudny do wykorzystania.
Toteż już od wczesnej wiosny pszczelarze mieli niewesołe miny. Na takie właśnie niewesołe zebranie Pow. Związku Pszczelarzy w Oławie (woj. wrocławskie) trafiłam w końcu kwietnia br. Wtedy to straty mrożowe w uprawach rzepaku ozimego szacowano na blisko 100%. Na szczęście jednak przyroda zawsze w jakimś stopniu nadrabia straty i przeważnie pierwsze szacunki określają sytuację gorzej, niż się potem w rzeczywistości okazuje. W tym wypadku np. rośliny, które nie wymarzły, korzystając z większej ilości miejsca bogaciej się rozkrzewiły, dały większą zieloną masę i więcej kwiatów, niż gdyby rosły w zwartej uprawie. W sumie więc, mimo iż duże areały rzepaków zostały zaorane, straty nie [?]kroczyły 58%.
W tej sytuacji Związek Powiatowy, który dysponuje pożytkami na swoim terenie, nie przydzielał tym razem na nowo rzepaków poprzestając na rozdziale ubiegłorocznym. Wielu pszczelarzy rezygnowało z wędrówki wiosennej.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
