Skuteczne zwalczanie warrozy

tekst: Marcin Mierzwa

Pszczelarstwo, Rok LXIII, nr 8, sierpień 2012 — Marcin Mierzwa

Marcin Mierzwa

strona 10

rząd drewnianych uli z dwuspadowymi daszkami na stojakach, na trawie wzdłuż żywopłotu, ule z numerami 252, 250 i dalszymi; na zdjęciu tytuł artykułu; pionowo przy prawym brzegu „fot. D. Małanowski”

Po zakończeniu prac przy odbiorze miodu wraz z krótszymi dniami i coraz zimniejszymi nocami w rodzinach pszczelich powoli zmniejsza się liczba składanych przez matkę jaj, a liczebność pasożyta Varroa destructor jest na tyle wysoka, że w skrajnych wypadkach pszczoły niepokojone przez pasożyta mogą słabnąć i nie zawiązać kłębu.

W okresie późnoletnim możemy zaobserwować młode pszczoły ze zdeformowanymi skrzydłami. Młode pszczoły wygryzające się od 26 lipca do pierwszych dni września utworzą przed zimą kłąb zimowy i w dużej mierze właśnie ten okres decyduje o sile, a nawet przetrwaniu zimy przez rodzinę. Należy pamiętać, że pasożyt Varroa destructor „otwiera wrota” wirusom pszczelim, które wnikają do organizmów pszczół.

Istnieją różne metody zwalczania warrozy. Najefektywniej działają silne środki chemiczne używane do zabijania pasożyta Varroa destructor na bieżąco. Ze względu na możliwość przeniknięcia z chemicznych środków leczniczych substancji czynnych do miodu, właściciele pasiek nastawionych na produkcję miodu powinni mieć to na względzie. Pszczelarze produkujący odkłady, pakiety czy prowadzący hodowlę matek nie muszą bać się o skażenie miodu, gdyż go nie pozyskują.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy