Prosimy o podkarmiaczki

tekst: Bogdan Szeszuła

Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 12, grudzień 1957 — Bogdan Szeszuła

strona 382

Dużo kłopotu mamy w okresie jesiennym, gdy przystępujemy do karmienia pszczół. Najczęściej spostrzega się w ostatniej chwili, że część balonów turyngskich (zresztą coraz mniej stosowanych — bo niepraktycznych) jest potłuczona, a inne podkarmiaczki — ramkowe czy powałkowe, rozeschły się i ciekną. Rozpoczyna się teraz gorączkowe poszukiwanie sprzętu zastępczego, łatanie, bieganie — tragedia.

Będę chyba wyrazicielem życzeń wszystkich pszczelarzy, gdy zaapeluję do Polskiego Związku Pszczelarskiego, konkretnie do Komisji Rącjonalizacji o zorganizowanie produkcji tanich, estetycznych i higienicznych podkarmiaczek z tworzyw sztucznych. Najdroższą rzeczą przy produkcji z tworzyw sztucznych jest matryca (forma) i dlatego indywidualnemu pszczelarzowi nie kalkuluje się takie zamówienie, natomiast przy masowej, stutysięcznej produkcji cena podkarmiaczek będzie na pewno niska i rozwiąże w końcu jeden z wielu nękających nas problemów.

Aby uniknąć „cudownych zjawisk" przy ustalaniu cen i terminu produkcji przez ró[nieczytelne]ne czynniki, zalecałbym pójść najprostszą drogą, a mianowicie: przez ogłoszenie przetargu i wybranie najkorzystniejszej oferty z jednoczesnym uwzględnieniem odpowiedniej gwarancji co do jakości i terminu dostaw.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy