Warunki odgrywające główną rolę w rozwoju pszczoły
tekst: Jadwiga Guderska
Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 8–9, sierpień–wrzesień 1962 — J. Guderska
strona 247
W miesięczniku „Pczełowodstwo” z roku bieżącego wprowadzony został dział „Pomoc dla samouków”. Ukazało się w nim już kilka ciekawych artykułów z zakresu biologii, pióra wybitnych specjalistów radzieckich. Podajemy tu z niewielkimi skrótami pracę doc. F. A. Ławrechina, w której autor omawia w sposób wyczerpujący zagadnienia związane z rozwojem osobniczym pszczoły, uwzględniając najnowsze zdobycze nauki z tej dziedziny.
Rozwój trzech postaci pszczoły miodnej przebiega pod wpływem czynników zewnętrznych i wewnętrznych, które wiążą się ściśle ze sobą. Do pierwszych zalicza się takie, jak pokarm, temperatura i wilgotność powietrza oraz koncentracja w nim dwutlenku węgla. Określenie — czynniki wewnętrzne — obejmuje narządy wydzielania wewnętrznego oraz właściwości dziedziczne organizmu pszczoły.
Przystępując do omawiania roli, jaką w rozwoju pszczoły odgrywają te dwie grupy podstawowych czynników, autor zaleca zapoznanie się z tabelami, które mają na celu przypomnienie ogólnie znanych wiadomości. Pierwszą z tych tabel, zawierającą zestawienie porównawcze najważniejszych cech żeńskich postaci pszczoły, zamieszczamy poniżej, druga (której nie podajemy) podaje czas trwania poszczególnych stadiów rozwojowych u trzech postaci pszczół.
Silny wpływ warunków środowiska na przebieg rozwoju pszczoły, tak jak i wszystkich innych zwierząt, jest udowodniony, świadczą o tym liczne fakty. W tej części gniazda, gdzie znajduje się czerw, pszczoły
strona 248
utrzymują stałą temperaturę około 35°, z wahaniami w granicach 32—36°. Odchylenia temperatury wykraczające poza te granice powodują niedorozwój pewnych narządów, bądź zamieranie czerwiu.
Dane co do regulacji wilgotności powietrza w gnieździe z czerwiem nie są tak dokładne. Według pomiarów Büdela (1949) wilgotność względna waha się tu w granicach 30—50%, według Oertela może ona wynosić latem od 40 do 62%. W zapotrzebowaniu na tlen zaznaczają się dość znaczne różnice w poszczególnych stadiach rozwoju pszczoły. Nie jest też ono jednakowe u larw czy poczwarek matki i robotnicy. Badania Willysa i Melampy’ego (1939) dowiodły, że zapotrzebowanie na tlen w przeliczeniu na jednostkę ciężaru ciała larwy maleje wraz z jej wzrastaniem, ponadto zaś, tak obliczane zapotrzebowanie larwy matki w wieku od 2 do 3 dni jest o 50% większe niż larwy robotnicy w tym samym wieku. Jest to niewątpliwie spowodowane tym, że u rozwijających się matek przemiana materii jest znacznie intensywniejsza niż u robotnic. Ostatnie badania Gontarskiego (1961) całkowicie potwierdzają ten fakt.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
