Początki dla rojów
tekst: Wojciech Bojarczuk
Pszczelarstwo, Rok XII, nr 11, listopad 1961 — Wojciech Bojarczuk
Wojciech Bojarczuk
strona 343
Gdy rój pszczeli obejmie w posiadanie jakiekolwiek pomieszczenie, nie przygotowane przez człowieka, buduje plastry, rozmieszczając je według swego upodobania, a właściwie według przyrodzonego mu instynktu. Pomieszczenia te są przeróżne. Dziupla w drzewie, mała wnęka skalna, komin, dzwonnica, przestrzeń pod podłogą zabudowań itp.
Gdy człowiek przygotowuje pszczołom mieszkanie, nie godzi się na ich wolną „dziką“ budowę, a kieruje sam rozkładem plastrów. Nie jest to trudne. Wystarczy ponaklejać u sufitu pomieszczenia dla pszczół paski woszczyny. Już leśni bartnicy, przygotowując sztuczne dziuple dla pszczół, naklejali paski suszu, by przygotować sobie układ gniazda dogodny do podbierania miodu. Mianowicie, pożądane było, aby plastry szły równolegle do zatworu. W ulach ramowych plastry muszą być równo wbudowane w ramki. Gdyby rój osadzić na puste ramki, prawie nigdy nie budowałyby plastrów wzdłuż ramek, a ukośnie we wszelkich możliwych kombinacjach.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
