Gospodarka woskiem
tekst: Wacław Michalski
Pszczelarstwo, Rok XII, nr 11, listopad 1961 — Wacław Michalski
Wacław Michalski
strona 342
Mówiąc o postępowej gospodarce pasiecznej mam na myśli takie prowadzenie pasieki, którego rezultatem jest osiągnięcie wszystkich jej produktów bez uszczerbku dla ilości i jakości pni. Wielu pszczelarzy stawia sobie za cel osiągnięcie jak największej ilości miodu, inni mleczka, a są już specjaliści w odbiorze pyłku. Trzeba zaznaczyć, że w skład produktów pasieki wchodzi obecnie już jad i kit (propolis). O wosku mówi się i pisze niewiele. Szeregując te produkty postawiłbym na pierwszym miejscu miód, po nim wosk, następnie jad, mleczko, pyłek i wreszcie kit.
Aby uzyskać miód, trzeba dziś dużego nakładu pracy i niemałej ruchliwości potrzebnej zarówno przy poszukiwaniu zasobów nektarowych jak i przy unikaniu znanego już nam „opylania“ roślin. Uzyskanie jadu pozostawiam pasiekom specjalistycznym. Uboczną produkcję mleczka stosuje się dość często. Odbiór pyłku — to kwestia jego obfitego występowania i dobrego sprzętu. Kit jest również produktem łatwym do uzyskania. Pozostaje wosk. Uzyskanie i przygotowanie do sprzedaży czy użytku tego produktu pasiecznego wymaga należytej znajomości zawodu.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
