Rukiew siewna — rukwią pszczelą
tekst: Bernard Bakowski
Pszczelarstwo, Rok V, nr 1, styczeń 1954 — BERNARD BAKOWSKI
BERNARD BAKOWSKI
strona 12
Właściwa nazwa rośliny tu opisywanej brzmi: Rukiew siewna (Eruca sativa L.). Tytuł artykułu ma jedynie wskazywać ną duże znaczenie tej rośliny dla pszczół. Wprawdzie sam pożytek pszczeli z roślin nie powinien być jedynym celem uprawy tej czy innej rośliny miododajnej, niemniej jednak wprowadzając nowe rośliny do płodozmianu wzbogaca się bazę pokarmową dla pszczół.
Taką nową korzystną rośliną jest właśnie rukiew siewna. Poczynione przeze mnie obserwacje, jak też opisy spotykane w literaturze obcej, zachęcają do dalszej pracy nad aklimatyzacją tej rośliny u nas.
Ojczyzną rukwi siewnej jest południowa Azja — Afganistan, Indie, Iran. Nad Morzem Śródziemnym występuje jako chwast, który ma też zastosowanie w lecznictwie. Do Europy środkowej rukiew siewna przyszła prawdopodobnie po ostatniej wojnie. Jej uprawa na razie podlega badaniom.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
