O właściwościach widzenia pszczoły

tekst: Jadwiga Guderska

Pszczelarstwo, Rok X, nr 4, kwiecień 1959 — J. Guderska

strona 114

Listopadowy numer miesięcznika „Pczełowodstwo” z ub. roku przynosi interesującą pracę kandydata nauk biologicznych J. Zaleskiego omawiającą obszernie zagadnienia związanę z widzeniem pszczoły.

Pierwsza część artykułu rozpatruje dość szczegółowo budowę narządów wzroku pszczoły miodnej, a więc parzystych oczu złożonych oraz trzech przyoczek umieszczonych na przedniej stronie głowy. Znaczna różnica pomiędzy widzeniem oka ludzkiego a widzeniem oka złożonego owadów wynika przede wszystkim z odmiennej budowy tych narządów. Oko ludzkie przypomina z grubsza biorąc aparat fotograficzny: soczewka naszego oka rzuca obraz widzianego przedmiotu na komórki siatkówki znajdujące się w jego tylnej ścianie, podobnie jak obiektyw aparatu dający obraz na matówce. Natomiast oko złożone pszczoły zbudowane iest z tysięcy nieruchomych oczek, z których każde chwyta małą cząstkę widzianego przedmiotu, a jego obraz składa się z wielkiej ilości poszczególnych fragmentów.

Przyoczka o budowie dość prostej nie dają według wszelkiego prawdopodobieństwa wyraźnego obrazu przedmiotu a rola ich polega głównie na współdziałaniu z oczyma złożonymi, na potęgowaniu ich wrażliwości na słabe bodźce świetlne. W przypadku, gdy przyoczka owada pokryje się lakierem, widzenie jego oczu złożonych wyraźnie się pogarsza. Mrówki np. zachowują się wtedy zupełnie jak ślepe a pszczoła, która normalnie szybko kieruje się ku światłu, reaguje na nie o wiele słabiej niż zwykle.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy