Moja gospodarka pasieczna
tekst: Stefan Wnuszyński
Pszczelarstwo, Rok VI, nr 1, styczeń 1955 — Stefan Wnuszyński
Stefan Wnuszyński
strona 21

I praca konkursowa
Będąc jeszcze chłopcem odwiedzałem bardzo często pszczelarzy. Pszczoły i ich życie mocno mnie interesowały, lecz nie miałem możności zdobyć się chociaż na jeden ul z pszczołami. Dopiero w roku 1948 za zapracowane w lesie pieniądze kupiłem pszczoły — 2 małe kószki słomiane — i z zapałem wziąłem się do roboty. Miałem wówczas 26 lat. Wielką przeżyłem wtenczas radość, że nareszcie moje marzenia zostały spełnione, że już zaczynam być pszczelarzem, chociaż w rzeczywistości do pszczelarza było mi jeszcze daleko.
W roku 1948 z dwóch kupionych kószek otrzymałem 4 nowe rodziny: miałem więc już ogółem 6 rodzin pszczelich, jedną w ulu warszawskim zwykłym, reszta w słomianych kószkach. Odebrałem ku wielkiemu zadowoleniu „aż“ 7 kg miodu i dobrze zabezpieczywszy wszystkie 6 rodzin zostawiłem je na zimę w ogrodzie. Zaczątek pasieki już miałem, postanowiłem w czasie zimy wybudować nowe ule ramowe, aby z wiosną roku 1949 wszystkie kószki usunąć z pasieki a na ich miejsce postawić ule ramowe, co w dużym stopniu ułatwi mi pracę przy pszczołach i może więcej przyniesie korzyści.
Co postanowiłem to wykonałem. Z wiosną 1949 roku przełożyłem całe gniazda z kószek do uli ramowych. Praca była niełatwa jak na początki mego pszczelarzenia, lecz pomagała mi zawsze żona i ku naszemu zadowoleniu w ciągu paru dni świetnie wykonaliśmy ten pierwszy trudny zabieg w naszej pasiece.
Mieliśmy 5 rodzin w ulach wielkopolskich (nadstawkowych) i jedną rodzinę w ulu warszawskim zwykłym. Ule wielkopolskie sporządziłem sam ze słomy.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
