Jad pszczeli
tekst: Stanisław Kirkor
Pszczelarstwo, Rok V, nr 11, listopad 1954 — STANISŁAW KIRKOR
STANISŁAW KIRKOR
strona 13

Jeszcze do niedawna uważano jad pszczeli za wydzielinę co najmniej dwóch gruczołów, z tym że jeden z nich — większy — miał wytwarzać wydzielinę o odczynie kwaśnym, drugi — mniejszy — wydzielinę zasadową. Uważano, że dopiero obie te wydzieliny razem składają się na substancję, która stanowi jad pszczeli.
Obecnie poglądy te ulegają zmianie, przypuszcza się, że oba te gruczoły stanowią dwie części tego samego narządu. Wydzielina kwaśna stanowi właściwy jad, wydzielina zaś zasadowa służy, według nowszych badań, za smar do smarowania żądła. Jest ona gęstą, tłustą, bezbarwną cieczą tężejącą na powietrzu podobnie jak parafina. Zastygnięta — rozpuszcza się z łatwością przy podgrzaniu a także w alkoholu i chloroformie. Matce wydzielina ta służy do przyklejania jaj, robotnicom zaś do powlekania i wygładzania wewnętrznych powierzchni komórek.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
