Postęp techniczny w ochronie roślin a pszczelarstwo
tekst: Krystyna Rzepecka
Pszczelarstwo, Rok XII, nr 11, listopad 1961 — Mgr Krystyna Rzepecka
Mgr Krystyna Rzepecka
strona 335
Już przed wojną zarysowały się w Polsce pewne sprzeczności między właścicielami pasiek, a sadownikami, którzy chronili swoje drzewa owocowe przy pomocy opryskiwania środkami arsenowymi. Arsen, jako bardzo silna trucizna „udostępniony“ bywał pszczołom bądź to przez stosowanie go w niewłaściwym terminie (początek lub koniec kwitnienia), bądź przez mimowolne opryskiwanie roślin miododajnych kwitnących w pobliżu drzew owocowych, wreszcie przez bliskie sąsiedztwo samych uli.
Środki arsenowe używane w Polsce dość powszechnie jeszcze do roku 1956, to arsenian wapnia (opryski) i Arsopul — środek pylisty. Stosowano je do ochrony ziemniaków, rzepaku i innych roślin. Obecnie używane są tylko do oprysków sadów przeciwko robaczywości owoców i ziemniaków — przeciwko stonce.
Zdawało się, że wraz z ograniczeniem arsenu w ochronie roślin, ustaną kłopcty pszczelarzy. Tymczasem rozwinęła się nowa dziedzina chemii — fitofarmacja, która co roku dostarcza rolnikom coraz to nowszych trucizn przeznaczonych do walki z pasożytami roślin użytkowych. Warto wspomnieć, że rynek światowy dysponuje w tej chwili prawie ośmioma tysiącami najprzeróżniejszych specyfików o mniejszej lub większej wybiórczości w działaniu.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
