O naszych drzewach przydrożnych
tekst: W. Domańska
Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 9, wrzesień 1963 — W. Domańska
W. Domańska
strona 239
W pierwszej połowie czerwca jechałam autobusem pospiesznym z Warszawy do Krynicy Zdroju. Droga prowadziła przez Warkę, Radom, Kielce, Tarnów i Nowy Sącz. Przemierza się więc bez mała pół kraju, a w czasie takiej podróży znacznie więcej można zobaczyć, aniżeli jadąc pociągiem.
Mając dogodne miejsce przy oknie zajmowałam się obserwowaniem drzew przydrożnych, aby ocenić dla własnej ciekawości, jakie gatunki spotyka się na tym szlaku i jaką korzyść mogą dać one pszczołom teraz i w niedalekiej przyszłości. Rzecz oczywista, że moje dane nie mogą być zupełnie ścisłe; autobus jedzie szybko, drzewa uciekają do tyłu. Miałam jednak możność powtórzyć i sprawdzić moje obserwacje, gdyż w kilka dni później powracałam tą samą drogą.
Tak więc jeśli chodzi o drzewa stare, sadzone przed kilkudziesięciu laty, a także dawniej, widzi się wśród nich trochę lip, ale nigdy nie tworzą one dłuższych zwartych szeregów przy szosie. Czasem w bok od głównej drogi odbiega aleja lipowa, prowadząca najczęściej do dawnego majątku, a poza tym stare lipy spotyka się przy kościołach, na cmentarzach i w nielicznych parkach.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
