Dalsze prace w szkółce
tekst: Leon Gonek
Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 9, wrzesień 1963 — Leon Gonek

Leon Gonek
strona 237
Pikowanie
W celu osiągnięcia dobrze wyrośniętego i dobrze ukorzenionego materiału sadzeniowego w ogrodnictwie przy produkcji drzew owocowych stosowane jest pikowanie, które daje też dobre wyniki przy produkcji klonu, lipy, buka i innych. Różnica pomiędzy pikowaniem a szkółkowaniem polega na tym, że pikuje się małe siewki, wkrótce po wzejściu, szkółkuje się natomiast materiał starszy, co najmniej jednolatki.
Z zastratyfikowanych ziarnek i pestek, wysianych wczesną wiosną, po rozmarznięciu ziemi roślinki zaczynają wschodzić już w drugiej połowie kwietnia, a ponieważ były posiane gęsto, wkrótce zazielenią się całymi liniami. Gdy roślinki mają tylko liścienie i zaczynają wypuszczać pierwsze właściwe listki, wyjmujemy je z grządki siewnej i przesadzamy na grzędy. Grzędy, na których mają być zapikowane siewki, należy przygotować już na jesieni. Siewki wyjmuje się małą łopatką całymi kupkami, rozdziela, przycina się każdej roślince nożykiem ⅓ część korzonka i wkłada do naczynia z papką próchniczą na dnie.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
