Nektarowanie roślin i nektarniki (część I)
tekst: Adam Tomaszewski
Pszczelarstwo, Rok XI, nr 7, lipiec 1960 — Mgr Adam Tomaszewski
Mgr Adam Tomaszewski
strona 205
Zagadnienie wydzielania słodkiego płynu przez różne części roślin, celowość takiego wydzielania oraz jego mechanizm od czasów starożytnych do dziś stanowi punkt zainteresowania dla badaczy przyrody i jej zjawisk.
Celowość i mechanizm wydzielania właściwie do dziś stanowią kwestię otwartą, mimo że istnieje cały szereg konkretnych sformułowań autorytetów tego kierunku badań. Na przestrzeni wielu lat badań nagromadziło się bardzo dużo wiadomości o budowie i rozlokowaniu organów produkujących słodką ciecz-nektar, o warunkach zewnętrznych i wewnętrznych roślin, które powodują zwiększanie lub zmniejszanie wydzielania, o składzie chemicznym nektaru.
Zauważono, że nektarniki — organy wytwarzające nektar — mogą być położone w kwiatach, w różnych ich częściach, jak też znajdować się one mogą równie dobrze na innych częściach roślin, np. na łodygach, ogonkach i blaszkach liściowych, przylistkach itp. W związku z tym podzielono je na dwie grupy: nektarniki kwiatowe i pozakwiatowe. Jedne i drugie u różnych roślin mogą być rozmaicie położone i zbudowane.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
