Starania o pszczoły w maju przyniosą korzyści latem

tekst: Michał Gromisz, Józef Szymankiewicz

Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 4, kwiecień 1963 — Michał Gromisz, Józef Szymankiewicz

Michał Gromisz, Józef Szymankiewicz

strona 92

Najwięcej różnych prac wykonywanych w ciągu sezonu w pasiece przypada na maj. Do najważniejszych należą prace związane z: 1) poszerzaniem gniazd; 2) wykorzystywaniem pożytków majowych; 3) zapobieganiem rójce; 4) szczegółową wiosenną oceną matek; 5) zmierzające do podniesienia do maksimum zdolności roboczej rojów na pożytki główne.

Prace te wymagają nie tylko dużej staranności w wykonywaniu, ale i racjonalnego powiązania z warunkami środowiska, w jakim żyją nasze roje. Musimy wreszcie zrozumieć, że obsługi pszczół nie można traktować szablonowo, że wszystko, co robimy, trzeba robić z rozsądkiem, w przekonaniu, że w naszych miejscowych warunkach stosowana metoda gospodarki oraz związane z nią zabiegi wybrane jako najlepsze dadzą realne efekty produkcyjne. Kierowanie rozwojem rojów i pracą pszczół poza wnikliwą analizą środowiska zewnętrznego wymaga również dokładnej znajomości ich stanu.

W początkach maja różnice w stanie pni są szczególnie jaskrawe. Złe przygotowanie do zimowli, niekorzystny jej przebieg, choroba zarodnikowcowa — jej nasilenie, zła pogoda, brak pożytku pyłkowego i nektarowego wiosną, brak względnie niedostateczna opieka ze strony pszczelarza w kwietniu, mierna wartość dziedziczna pogłowia, teraz właśnie najwyraźniej ujawniają się w stanie rojów.

Dobry stan pasieki w maju, zwłaszcza w gorszej okolicy, świadczy o wysokich kwalifikacjach jej opiekuna. Teraz nie będzie on już miał większych trudności z doprowadzeniem pni do maksymalnej siły na czas pożytku głównego i będzie mógł dobrze wykorzystać również wczesne wziątki z sadów, rzepaku, malin czy innych roślin.

W większości naszych pasiek bywa niestety nie najlepiej, a całkowite naprawienie niedociągnięć do czasu pożytku głównego najczęściej jest niemożliwe. Nie należy się jednak tym zrażać. Zanim nadejdą pożytki letnie dużo da się jeszcze zrobić, by błędy przeszłości złagodzić. Wielkim naszym sprzymierzeńcem są przecież wspaniałe majowe pożytki rozwojowe. W odróżnieniu od kwietniowych ubogich, krótkotrwałych, wpływających dodatnio przede wszystkim na silniejsze pnie, obecnie — niezależnie od siły rojów — tempo rozwoju wyrównuje się, a często nawet słabsze pnie, jeśli mają dobre, młode matki i otoczone zostaną przez pszczelarza bardzo staranną opieką, wyprzedzić mogą pod tym względem roje silne.

Chodzi o to, że w pniu słabym pszczoły w przeliczeniu na 1 ramkę wychowują w tym okresie na ogół więcej czerwiu niż w silnym. Oczywiście tak pożądany dla nas rozwój czerwienia wówczas tylko zaistnieje, kiedy rój: a) jest zdrowy, b) ma dobrą matkę, c) obsiada i dobrze wygrzewa wszystkie plastry z czerwiem, d) nie będzie niepokojony (przede wszystkim przez rabusiów), e) otrzyma na czas wystarczającą liczbę ramek dla dalszego czerwienia, a nade wszystko gdy będzie korzystał z nieomal ciągłych, umiarkowanych pożytków pyłkowych i nektarowych. W takich warunkach bowiem karmicielki pobudzają matkę do intensywnego czerwienia i produkują dużo pokarmu dla larw.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy