Miodarka promienista i jej praktyczne wykorzystanie

tekst: Józef Kalinowski

Pszczelarstwo, Rok XVIII, nr 7–8, lipiec–sierpień 1967 — Mgr Józef Kalinowski

Mgr Józef Kalinowski

strona 14

RRZD Sielinko

winieta działu — szara plansza w kształcie puzzla z napisami „ULE”, „SPRZĘT”, „URZĄDZENIA”

Minęło 100 lat g Franciszek Hruszka odkrył zasadę wydobywania miodu z budowy pszczelej bez niszczenia samego plastra. Dziś trudno sobie nawet wyobrazić taką gospodarkę pasieczną, gdzie sposób odbierania miodu polegałby na wyłamywaniu plastrów i wyciskaniu z nich miodu przy użyciu prasy. Wartość suszu pszczelego jest dziś doceniana przez wszystkich pszczelarzy i stanowi ważny element w gospodarce pasiecznej. Biorąc jeszcze pod uwagę fakt, że miód odwirowany na miodarce jest szlachetniejszy i konsument się do niego przyzwyczaił, to odkrycie zasady odbierania miodu na zasadzie

strona 15

wirowania można uważać za punkt zwrotny w pszczelarstwie w ogóle.

Wynalazek nabrał jeszcze większej wagi, kiedy zastosowano ule o plastrach ruchomych — po wprowadzeniu ramek: Umożliwił odbieranie miodu z plastra bez jego niszczenia, co pozwala na ponowne jego wykorzystanie w gospodarce pasiecznej.

Choć zasada wirowania została ta sama, miodarki na przestrzeni lat były ulepszane i przystosowywane do nowych potrzeb. Wprowadzono nowe rozwiązania i ulepszenia techniczne. Dzięki zastosowaniu kaset uzyskano możliwość odwracania ramek z miodem bez ich wyjmowania z miodarki, a po prostu przez zmianę kierunku obrotów. Wprowadzono też napęd mechaniczny do miodarek.

Te i inne ulepszenia miodarek o układzie chordalnym nie mogły jednak rozwiązać zagadnienia wirowania większych ilości miodu w powstających dużych pasiekach, szczególnie w USA. Po wielu próbach różnych rozwiązań, około 1924 roku H. H. Root w Stanach Zjednoczonych zbudował miodarkę na 45 [?]amek o układzie promienistym (ra[?]alnym), gdzie ramki są układane jak szprychy w kole. Po niewielkich zmianach miodarki tego typu zyskały sobie popularność, szczególnie w dużych pasiekach na całym świecie, i są obecnie powszechnie stosowane.

Miodarka taka została również opracowana w Polsce (w Rolniczym Rejonowym Zakładzie Doświadczalnym Sielinko), a jej opis jest treścią niniejszego artykułu.

Uwagi ogólne

  1. Miodarki tego typu są ekonomiczne w użyciu dopiero przy wstawieniu dużej liczby ramek na jeden ładunek (w naszym wypadku do 30). Miodarka promienista np. na 10 ramek będzie dawała mniejszy efekt niż miodarka zwykła na 4 plastry. Wirowanie miodu jednego ładunku w miodarce promienistej trwa około 20 min., zaś w zwykłej około 5 min. (wraz z napełnieniem i opróżnieniem).
  1. Średnica miodarki musi był duża, aby dolna część plastra nie była zbyt blisko środka. Odległość musi być tak dopasowana, aby w czasie wirowania zapewniała działanie dostatecznie dużej siły odśrodkowej również na tę część plastra.
  1. Ramki w miodarce powinny być ustawione dość ściśle, co zmniejsza i zapewnia równomierne ciśnienie powietrza na obie strony plastra w czasie biegu miodarki. Takiego układu nie możemy uzyskać w miodarce o małej średnicy.
  1. Należy przewidywać napęd mechaniczny ,ponieważ samo wirowanie ramek jednego ładunku trwa bez przerwy do 15 minut, czego nie można uzyskać przy napędzie ręcznym.
  1. Miodarka powinna osiągać do 300 obrotów na minutę. Musi dlatego być dobrze ułożyskowana, wykonana bardzo solidnie oraz silnie umocowana.

Dane konstrukcyjne

Ze względu na charakter czasopisma i dużą liczbę części składowych miodarki, w artykule niniejszym zostaną opisane tylko ogólne zasady budowy miodarki. Miodarka ta przystosowana jest do wirowania miodu z ramek typu Langstrotha, Dadanta i wielkopolskich oraz ramek nadstawkowych, normalnych i poszerzonych w ilości do 30 szt. na jeden ładunek. Nie wyklucza się też możliwości wirowania miodu z ramek typu warszawskiego ustawiając je górną beleczką do dołu miodarki.

Dla uproszczenia i łatwiejszego zrozumienia ponumerowano poszczególne elementy miodarki podając w układzie tabelarycznym ich wymiar, przeznaczenie i charakterystykę.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy