O współpracę nauki z praktyką

tekst: Stanisław Gibasiewicz

Pszczelarstwo, Rok XVIII, nr 7–8, lipiec–sierpień 1967 — Mgr Stanisław Gibasiewicz

Mgr Stanisław Gibasiewicz

strona 20

winieta działu — kłos i stalówka z napisem „czytelnicy piszą”

Mieszkanie pszczół jest od najdawdawniejszych czasów szczególnie częstym przedmiotem rozważań pszczelarza. Poprzez stulecia drogą stopniowych zmian — znakomitych wynalazków i drobnych usprawnień — doszliśmy do współczesnych uli i nie przestajemy nad nimi się głowić. Wiemy bowiem jedno: że nie istnieje ul idealny — zawsze, wszędzie, dla każdego — najlepszy.

Wśród licznych wypowiedzi kolegów na ten temat chciałbym zwrócić uwagę na artykuł kol. Franciszka Kutyny z Gdańska-Oliwy w numerze 6/66 (str. 10/11) naszego pisma, nie z powodu opisywanych doświadczeń w szczególnych warunkach klimatycznych Wybrzeża Gdańskiego oraz różnych detali technicznych bardzo zresztą interesujących. ale z powodu końcowych propozycji o charakterze ogólnym. Pozwolę sobie zacytować tutaj zdania kol. Kutyny, o które mi chodzi: „Mam apel do naszej Redakcji i do Polskiego Związku Pszczelarskiego, aby spowodowali przeprowadzenie doświadczeń... (detale celowo opuszczam). I żeby te doświadczenia przeprowadzono w kilku punktach Polski. Doświadczenia te powinny być pod nadzorem Zakładu Pszczelnictwa IS... Sam chętnie przeprowadzę taki eksperyment na terenie Żuław Gdańskich”.

Nie wiem, czy ten apel miał jakieś skutki, w każdym razie w „Pszczelarstwie” nie widziałem żadnej o tym wzmianki, ale to nie jest ważne. Ważniejsza jest sama myśl, zasługująca na przypomnienie, podniesienie i rozwinięcie. Zmierza ona bowiem do rzeczy tak niezmiernie ważnej, jak rozszerzenie bazy badań naukowych.

Pszczelarzom-praktykom chodzi o badania o charakterze raczej praktyczno-technicznym, ale czyż można przeciągnąć wyraźną granicę między badaniami służącymi bezpośrednio praktyce, a pracami ściśle naukowo-teoretycznymi? Chodzi zresztą przede wszystkim o zastosowanie naukowej metody badań, dającej gwarancję wyników względnie ścisłych.

Warto też sobie przy okazji uprzytomnić, że w opanowanym przez cywilizację techniczną krajobrazie Europy nie ma miejsca dla pszczół zupełnie dzikich i że europejskie odmiany „apis mellifica” byłyby już wyginęły, gdyby człowiek nie zaopiekował się nimi.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy