Miesięczne wskazówki pracy w pasiece
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 9, wrzesień 1957 — Eses
strona 235
Gdy gorączkowa działalność pnia słabnie, miodu w ulach nie przybywa, gdy trutni — darmozjadów zaczyna się nie cierpieć, gdy kitowanie gniazda przybiera na sile, — stary rok pszczelarski skończył się. Dla pszczół nastaje niejako okres odpoczynku, okres szykowania się do zimowli. Troskliwy pszczelarz kładzie wówczas podwaliny pod następny sezon. Wiadomo bowiem, że dla przetrzymania zimy i dobrego rozwoju pni wiosną bardzo ważkim momentem jest ilość młodych pszczół, z jaką pień idzie w zimowlę.
Można śmiało zaryzykować twierdzenie, że prawidłowo przeprowadzone jesienne podkarmianie na siłę może z powodzeniem wyeliminować podkarmianie wiosenne.
W wykonywaniu tej tak ważnej czynności, pragnę zwrócić uwagę na wybitną rolę pyłku przy jesiennym podkarmianiu. Powszechnie wiadome jest, że pyłku zużywają pszczoły jesienią bardzo dużo na odbudowę w swoich organizmach ciała białkowo-tłuszczowego. Z tego to białka korzystają pszczoły przez długi okres zimy i wczesnej wiosny tj. w okresie, kiedy loty po pyłek są niemożliwe lub bardzo ograniczone.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
