Polepszanie pastwisk pszczelich

tekst: Mieczysław Lipiński

Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 9, wrzesień 1957 — MIECZYSŁAW LIPIŃSKI

MIECZYSŁAW LIPIŃSKI

strona 237

Zbiór miodu zależy przede wszystkim od obfitości roślin miododajnych, dlatego wysiłki wszystkich pszczelarzy powinny zmierzać w kierunku stałego polepszania pożytków pszczelich. Wpływ ujemny na zbiory miodu ma nie tylko ubóstwo flory miododajnej, lecz niewłaściwy jej skład. W niektórych okolicach odczuwa się np. brak wiosennych roślin pyłkodajnych, zwłaszcza owadopylnych, które dostarczają pyłku w ciepłe dni, kiedy pszczoły mogą wylatywać z uli. Czasem zdarzają się przed głównym pożytkiem okresy bezwziątkowe, co źle wpływa na rozwój pni i przgotowanie ich do głównego pożytku, a czasem brak jest znów wziątku jesiennego, koniecznego do wyhodowania dużej ilości młodych pszczół na zimę. Skąpy pożytek główny można również powiększyć, jeżeli uda się wprowadzić w ckolicy do szerokiej uprawy mniej znaną roślinę miododajną przynoszącą rolnikom korzyści gospodarcze.

Polepszenie pastwiska pszczelego nie da się ująć w ścisłe schematy. Powinno się ono opierać na dobrej znajomości okolicznej flory miododajnej, warunków glebowych i klimatycznych oraz nieustannym korzystaniu ze wszystkich okazji umożliwiających rozmnażanie roślin miododajnych.

Pola uprawne. Na terenach upraw rolnych należy zachęcać do zasiewania tych roślin miododajnych, które są wprawdzie ogółowi rolników znane, lecz w wielu okolicach bywają uprawiane w małym zakresie. Należy do nich gryka, gorczyca, rzepak, rzepik, wyka jara i ozima, seradela itd.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy