Parę słów o miodach wrzosowych
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 9, wrzesień 1957 — Ława
strona 234
Miód wrzosowy ma konsystencję galaretowatą i bardzo trudno daje się wytrząsać z plastrów. Nieraz przy usiłowaniu odwirowania tego miodu dochodzi nawet do wyłamywania plastrów. Z tej racji, jako pewną zasadę przy korzystaniu z pożytków wrzosowych należy postawić zaopatrywanie nadstawek w starsze, ciemne a zatem mocniejsze plastry.
Chcąc uniknąć kłopotów z odwirowywaniem zgęstniałego dojrzałego miodu pszczelarze urządzają się najczęściej w ten sposób, iż odwirowują go codziennie „na świeżo“. W ten sposób jednak uzyskuje się miód niedojrzały.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
