Konkurencja na pastwisku pszczelim
tekst: Mieczysław Lipiński
Pszczelarstwo, Rok III, nr 1, styczeń 1952 — Mgr inż. MIECZYSŁAW LIPIŃSKI
Mgr inż. MIECZYSŁAW LIPIŃSKI
strona 4
W ocenie zapasu miodowego okolicy trzeba się liczyć z faktem, że nie cały nektar wyprodukowany w kwiatach zostanie zebrany przez pszczoły, gdyż część jego zbiorą jeszcze i inne owady. Ta część, przypadająca pszczelim konkurentom, jest na ogół przeceniana i tylko w wyjątkowych wypadkach może się w sposób wyczuwalny odbić na zbiorach w pasiece. Obserwacje pastwiska pszczelnego wykazują, że i wiosną, i w lecie pszczoły miodnej jest na kwiatach wielokrotnie więcej niż wszystkich innych owadów razem wziętych. Żaden z tych konkurentów nie gromadzi zapasów zimowych, jedynie nieliczne zbierają i nektar, i pyłek, a większość odżywia się tylko samym nektarem. Ponadto każdy owad najchętniej zbiera nektar i pyłek z tych kwiatów, do których budowa jego ciała lub narządów gebowych jest najlepiej przystosowana.
Najłatwiej dostrzegalnymi konkurentami pszczół są trzmiele. Na wiosnę jest ich niewiele, bo przezimowują tylko pojedyncze samice, z których każda zakłada gniazdo. Pierwsze wylęgłe potomstwo jest małe z powodu niedożywienia i stanowi pierwszą grupę robotnic
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
