Co słychać w pszczelarstwie bydgoskim

tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”

Pszczelarstwo, Rok XIX, nr 7, lipiec 1968 — Gm

strona 18

Na koniec 1967 r. na terenie województwa bydgoskiego było 12 340 pasiek złożonych z 83 180 rojów pszczelich. W porównaniu z rokiem 1966 liczba pasiek wzrosła o 86 i liczba pni o 5 450. Jest to ilość wystarczająca do zapylania roślin owadopylnych w województwie. W tej sytuacji głównym celem rozwoju gospodarki pasiecznej jest dążenie do wzrostu produkcji miodu nie poprzez powiększanie liczby rodzin pszczelich, lecz podwyższanie wydajności z pnia. Aktualną działalność Organizacji prowadzącą do tego celu przedstawił Zarząd WZP na Walnym Zjeździe Sprawozdawczym, który odbył się w Bydgoszczy w marcu.

Przeciętnie w Bydgoskiem wypada 7 pni na jedną pasiekę. Bardziej korzystnie przedstawia się liczba pni będących w posiadaniu członków Związku. Mają oni połowę wszystkich pni w województwie. Świadczy to, że poza Związkiem pozostają pszczelarze drobni. Pierwszoplanowym więc zadaniem Związku jest zrzeszenie tych ludzi, poprzez organizowanie nowych kół miejscowych i sekcji przy kółkach rolniczych. Dotychczasowe doświadczenia wykazały, iż czynnikiem najsilniej wpływającym na liczbę członków są właśnie te małe ogniwa terenowe. Przykładem tego może być powiat Szubin. W roku 1966 w powiecie były 2 koła miejscowe liczące 45 członków. W roku 1967 Zarząd WZP zorganizował jeszcze 3 takie koła i wówczas liczba członków Związku wzrosła do 116 w powiecie. Na terenie województwa jest 60 kół miejscowych. Najlepiej zorganizowane są w powiatach: Inowrocław (6 kół), Bydgoszcz (5), Sępólno (5), Świecie (5), Wyrzysk (5). Niestety są jeszcze powiaty, w których nie ma kół terenowych i właśnie te powiaty zrzeszają najmniej członków.

Zarząd WZP organizuje liczne szkolenia. W okresie sprawozdawczym przeprowadzono 43 różne kursy, głównie w kołach miejscowych i związkach powiatowych. W przyszłych latach kursy na mistrza pszczelarskiego stoją pod znakiem zapytania, gdyż zarządzenie Ministerstwa Rolnictwa przewiduje tylko 3 komisje egzaminacyjne zbyt oddalone od województwa — w Pszczelej Woli, Sielinku, Olsztynie — chętnych do podnoszenia kwalifikacji pszczelarskich jest wielu, a WZP nie jest w stanie finansować wyjazdów na egzamin wszystkich chętnych.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy