Hodowca pszczół świadczy usługi dla pszczelarzy. Musi odpowiadać na ich potrzeby oraz nowe wyzwania – mówi Przemysław Szeliga (2)

tekst: Jakub Jaroński

Artykuł z numeru 5/2022 miesięcznika „Pszczelarstwo” kup ten numer w wersji drukowanej

JJ: Wspomniał Pan o niekontrolowanym sprowadzaniu pszczół z zagranicy. Jak wiemy, pszczoły Buckfast, mają różne geny, również afrykańskie.

PS: Oczywiście. Dopóki ona sobie „siedziała” na wyspie, w Wielkiej Brytanii, tam gdzie się to zaczęło, z naszego, krajowego, punktu widzenia wszystko wyglądało bezpiecznie. U nas, gdzie napszczelenie jest bardzo duże, a za tym idzie duże jest także nasycenie trutniami, nie ma wyizolowanych miejsc do kojarzeń, trzeba o wiele bardziej ostrożnie podchodzić do takich… wynalazków (mam nadzieję, że nikt się nie obrazi). Po jakimś czasie w słoiczkach jest tylko farba w kolorze szarym. My, hodowcy, sobie z tym poradzimy, bo mamy inseminację i odpowiednio duże stada, w których zdeponowane są czyste farby. Mimo że na razie jest to odległe w czasie, to jednak trzeba powiedzieć, że intensywne reprodukowanie tego typu pszczół może w konsekwencji doprowadzić do tego, że chwalone przeze mnie wcześniej unasienianie naturalne, mimo że jest tylko jedna matka, będzie skutkowało pojawianiem się pszczół o bardzo zróżnicowanych cechach w jednej rodzinie pszczelej.

JJ: Nieprzewidywalnych?

PS: Tak. Krzyżowanie pszczół w ogóle jest mało przewidywalne. Praca hodowcy to czasem zabawa w ciuciubabkę. Dzięki inseminacji jest nam łatwiej, ale niektóre perełki, powstają przez przypadek. Jeden z hodowców, mówi, że trzeba mieć intuicję hodowlaną. Coś w tym jest. Trzeba mieć szczęście i intuicję, aby stworzyć perełki. Problem z linią Buckfast jest taki, że wprowadza się obce geny. Zwolennicy tej linii używają też argumentu, że na terenie UE mamy swobodę przepływu towarów i usług. Ale to, że coś wolno robić, nie znaczy, że powinno się to robić. Jeżeli chodzi o konkretne podgatunki czy linie, jest pełna swoboda, jeśli np. władze województwa nie wprowadzą zarządzeń na własnym terenie. W obrębie Unii też są pewne ograniczenia związane z procedurami weterynaryjnymi, ale praktyka „kolekcjonerów” świadczy o tym, że procedury są często pomijane. Kolekcjonerami nazywam ludzi, którzy przywożą matki dla siebie i oferują ich córki, często utrzymując je na terenie jednej pasieki. Kolekcjonują takie matki i do reprodukcji raz użyją jednej, raz drugiej. W pasiece, w której jest kilkanaście linii, nie da się prowadzić wychowu. Chciałbym wierzyć w dobre intencje „kolekcjonerów”, ale to trudne, bo wiem, jak trudno jest to ogarnąć od strony organizacyjnej. Do kogoś, kto oferuje kilkanaście różnych ras, należy podchodzić z dużą ostrożnością. Każda z nich ma inne cechy i z każdą rasę trzeba dobrze poznać. Hodowca, aby odnieść sukces, musi swojego partnera w postaci pszczoły nie tylko pokochać, ale także bardzo dobrze poznać. Mimo wszystko głęboko wierzę, że rynek jest w stanie wiele rzeczy zweryfikować. Bardzo ważna jest świadomość pszczelarzy. Jeżeli ktoś chce mieć pszczołę, np. kaukaską, niech sięga do pasieki hodowlanej, która w tym się specjalizuje, niech zaopatruje się tam, gdzie linia powstała, u hodowcy, który ją stworzył. Po co sięgać do pośrednika, który zajmuje się reprodukcją i czerpie korzyści z czyjejś wieloletniej pracy? Z tym wiąże się kolejny problem, nierozwiązany w Polsce: jeżeli hoduję linię, której poświęciłem wiele lat życia, pojawia się pytanie, czy nie powinienem takich matek reprodukcyjnych sprzedawać na licencji, podobnie jak to się dzieje w przypadku filmów. Do obejrzenia zakupionego filmu w domu nie potrzebujemy licencji, jeżeli jednak chcemy wyświetlić go w kinie, musimy ją mieć, dlatego że zaczynamy na tym zarabiać. Wracając do pszczół, warto zastanowić się, czy cena materiału reprodukcyjnego w Polsce jest adekwatna do poniesionych kosztów, jeżeli matka reprodukcyjna w Polsce ma równowartość 10 czy 15 matek jednodniowych. Najbardziej uczciwy byłby model z licencją; to umożliwiałoby produkowanie na swoje potrzeby za darmo, ale w przypadku sprzedawania, trzeba byłoby dzielić się z twórcą pszczoły.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

W tym numerze — Maj 2022

  1. Rozmowa miesiącaHodowca pszczół świadczy usługi dla pszczelarzy. Musi odpowiadać na ich potrzeby oraz nowe wyzwania – mówi Przemysław Szeliga (2)Jakub Jarońskidostępny dla Ciebie16 min
  2. Gospodarka pasiecznaPorady z Pszczelej Woli: majTomasz Kędziora pełna treść po wykupieniu9 min
  3. Gospodarka pasiecznaNajprostsza konstrukcja, najłatwiejsza gospodarka (8)Jakub T. Wilk pełna treść po wykupieniu8 min
  4. Hodowla pszczółO potrzebie wychowu matek pszczelich raz jeszczeJerzy Samborski pełna treść po wykupieniu13 min
  5. Produkty pszczeleBadanie jakości wosku poprzez określenie jego temperatury krzepnięciaAlena Bruce Krejčí, Karolína Svobodová, Václav Krištůfek pełna treść po wykupieniu8 min
  6. Choroby, szkodniki, zatruciaNowe metody ochrony pszczół przed drobnoustrojamiKrystian Marszałek pełna treść po wykupieniu9 min
  7. Choroby, szkodniki, zatruciaJak postępować w przypadku zatrućAntoni Ożóg pełna treść po wykupieniu6 min
  8. Pożytki i zapylanieBodziszek i jego krewneMarek Pogorzelec pełna treść po wykupieniu5 min
  9. Historia pszczelarstwaPszczelarstwo w sztuce medalierskiej: Kongres Apimondia i Ogólnopolskie Dni PszczelarzaHieronim Czerwieniec pełna treść po wykupieniu6 min
  10. Z pszczołą w herbieNowopskówJerzy Gnerowicz pełna treść po wykupieniu4 min

Podobne wpisy