Czy warto dyskutować?

tekst: Józef Kalinowski

Pszczelarstwo, Rok XXXII, nr 6, czerwiec 1981 — Dr Józef Kalinowski

Dr Józef Kalinowski

strona 14

Można z całą odpowiedzialnością wyrazić pogląd, iż utrzymanie się pszczół w Polsce bez opieki człowieka jest niemożliwe. Przyjmując nawet, że znalezionoby wyselekcjonowane przez naturę w naszych warunkach pszczoły, interwencja człowieka w środowisko, a głównie zmiana struktury upraw rolniczych i leśnych, komasacja upraw i ich rejonizacja przekreślają takie możliwości. W takiej sytuacji selekcja naturalna właściwie nie istnieje. Nawet spadek rodzin lub ich osłabienie w czasie zimy jest raczej pokłosiem wadliwej pielęgnacji pszczół, a nie wynikiem selekcji materiału pszczelego przez naturę. Nierozumienie istoty hodowli pszczół i bezkrytyczne posługiwanie się metodami hodowlanymi stosowanymi u innych zwierząt nie przyczynia się do jakiegokolwiek postępu hodowlanego, lecz jest tylko ciągłą wymianą materiału pszczelego na nowy — inny, a łatwość wychowu wielu matek w ciągu niespełna miesiąca, usposabia do tego prawie wszystkie pasieki w kraju.

Z tych choćby kilku zdań jasno wynika, że człowiek wziął na siebie obowiązek utrzymania przy życiu pszczoły miodonośnej, aby mieć z tego określone korzyści. Kierowanie jednak tak precyzyjnym instrumentem, jakim jest życie społeczne owadów, nie jest proste i wcale nie jest jednoznacznie określone. Wiele dotychczasowych pojęć i propozycji rozwiązań, aktualnie jeszcze obowiązujących, już nie pasuje do dzisiejszych czasów, a zwłaszcza do obecnego pogłowia pszczelego. Czy jest więc potrzebna odnowa w pszczelarstwie?

Rozmawiając na te tematy w Redakcji naszego pisma z p. mgr E. Gmurczyk uległem namowie i podjąłem się stworzyć kilkoma artykułami podłoże do społecznej dyskusji nad tymi zwłaszcza problemami, które z punktu widzenia gospodarczego są ważne i mogą być szybko i pozytywnie rozwiązane. Spróbujmy zaktualizować pewne poglądy i nadać im poprawny bieg w realizacji, zaczynając odnowę od siebie.

Aby dyskusja miała sens, trzeba określić cel i sposób jego osiągnięcia. Celem jest wysoka i jak najtańsza produkcja. Potrzebne jest więc zestawienie możliwie wszystkich czynników wpływających na produkcję i wybranie do dyskusji tych, które są najbardziej sporne, niejednolicie wykonywane a ważne i mogą być szybko zrealizowane, gdyż zależą od nas samych.

Analizując wszystkie czynniki wpływające dodatnio na wydajność produkcyjną rodzin pszczelich dochodzi się do wniosku, że jest ich zbyt dużo, aby je analizować, a wiele z nich to znane i nie podlegające dyskusji. Postanowiono więc odwrócić zasadę i podać te czynniki, które nie sprzyjają produkcji (tab.).

Główne przyczyny obniżające produkcję ujęto tabelarycznie w umowne grupy. Każda przyczyna w grupie wywołuje w przybliżeniu taki sam, możliwy do zaobserwowania, jakościowy skutek. Objawy mogą odnosić się do całej pasieki, jak i do poszczególnych rodzin. Syntetyczne przedstawienie zagadnienia powinno być wygodne do zrozumienia całości i pozwolić na zwięzły i problemowo potraktowany opis zapobiegania z pominięciem tych punktów, które są oczywiste lub na które nie możemy mieć wyraźnego wpływu. Z drugiej strony każdy punkt w zestawieniu, po odpowiedniej przeróbce, może być pytaniem do dyskusji na zasadzie: Zimowanie zbyt słabych rodzin — co zrobić, aby na okres zimy rodziny były względnie silne? Matki wychowane w nieodpowiednich warunkach — co zrobić, aby poprawić warunki ich wychowu? Wierność kwiatom — jakie hodować pszczoły, aby były bardziej elastyczne w odniesieniu do tej cechy i przerzucały się szybciej na inny — korzystniejszy produkcyjnie gatunek kwitnących roślin lub spadź.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy