Tegoroczne wiosenne troski pszczelarza
tekst: Antoni Borowy
Pszczelarstwo, Rok II, nr 2, marzec–kwiecień 1951 — ANTONI BOROWY
ANTONI BOROWY
strona 39
Gdy w ubiegłym roku w drugiej dekadzie lipca rozebrałem gniazdo, by skasować matkę, po prostu przeraziłem się. Jeszcze kwitła późniejsza odmiana lipy, seradela była w pełni rozwoju, a w ulu — ani kropli miodu, ani czerwiu, ani jajeczek. Sądziłem, iż pszczoły kilkakrotnie się wyroiły i zabrały resztki miodu, lecz kiedy przy szczegółowym przeglądzie znalazłem płodną matkę nie miałem już wątpliwości. Wszystkiemu winien był najfatalniejszy rok jaki wyraźnie zaznaczył się zwłaszcza w powiecie warszawskim. Od 30 lat pszczelarzę, lecz podobnego roku nie pamiętam. Czym prędzej przejrzałem inne roje i prawie we wszystkich zastałem stan nigdy niespotykany o tej porze.
Nie było czasu do stracenia. Tego samego dnia uruchomiłem rezerwę cukru (50 kg) i ratowałem głodniaki. Aby zabezpieczyć w pokarm na zimę 40 pni, potrzeba 500 kg cukru. Nabyłem 350 kg tak zwanych zmiotków.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
