U pszczelarzy śląskich
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok VI, nr 2, luty 1955 — J. S.

J. S.
strona 21
Górny Śląsk, dzielnica ciężkiego przemysłu, kraj najeżony kominami hut i fabryk, pokryty gęstą siecią linii kolejowych i linii elektrycznych wysokiego napięcia, osnuty dymami fabrycznymi.
Pszczoły nie mają tu dobrych warunków, a jednak dzięki staraniom i dbałości ich właścicieli pszczelarstwo istnieje i rozwija się pomyślnie, zwłaszcza, co jest zrozumiałe, w powiatach mniej uprzemysłowionych województwa stalinogrodzkiego — Cieszyn i Bielsko-Biała.
W listopadzie ub. roku wyjechałem na teren powiatów Bielsko-Biała i Cieszyn, aby zapoznać się ze stanem tamtejszego pszczelarstwa, przekazać naszym czytelnikom nieco doświadczeń przodujących śląskich pszczelarzy, a także nakłonić ich do pisania o sobie i swej pracy. Powinni oni pisać tymbardziej, że jak mi mówili, w „Pszczelarstwie“ ciągle jeszcze zbyt mało jest artykułów dobrych praktyków, artykułów o przodującym doświdczeniu.
Ob. Józefa Kuboka spotkałam w rejonie PCLPN „Las“ Bielsko-Biała, gdzie pracuje jako inspektor pszczelarski Ekspozytury Centrali „Las“ — Częstochowa. Udzielił on mi wielu cennych informacji i oprowadził po terenie,
W rejonie Bielsko-Biała jest 7 leśnych pasiek przemysłowych, liczących łącznie 519 pni. Ule we wszystkich pasiekach są jednolite — warszawskie poszerzone, z Wytwórni Centrali „Las“ w Lachowicach k/Żywca.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
