Na Walnym Zjeździe w Gdańsku
tekst: Zofia Chomińska
Pszczelarstwo, Rok XIX, nr 7, lipiec 1968 — Z. Chomińska
strona 17

Pszczelarstwo woj. gdańskiego znajduje się w czołówce krajowej, jeśli wziąć pod uwagę lokatę tego województwa w zakresie liczby pa[nieczytelne] pni i członków Polskiego Związku Pszczelarskiego (z liczbami dotyczącymi tych zagadnień Czytelnicy zapoznali się czytając materiały przedzjazdowe w nr. 2/68).
Związek Gdański notuje też na swym koncie dodatnie wyniki w zawodowym kształceniu członków. Ponad 200 pszczelarzy ma już za sobą zaoczne szkolenie zakończone zdobyciem dyplomów mistrza. Szeroka akcja zawodowego szkolenia podstawowego i specjalistycznego stworzyła podstawy racjonalnej gospodarki pasiecznej, która mierzy się wysokością produkcji miodu i wosku: przeciętna z pnia w poprzednich latach (chwasty!) wynosiła na Wybrzeżu 3—4 kg miodu, dzisiaj sięga 8—10 kg, a w pasiekach mistrzów nawet 12—20 kg. W latach pięćdziesiątych skup miodu wynosił tu około 80 ton, obecnie sięga 250 ton.
Duży wpływ na wyniki produkcyjne tego rejonu ma gospodarka [nieczytelne]rowna. Związek wykonał tu niemałą robotę, której efekty już widać zarówno w zrozumieniu przez pszczelarzy znaczenia wędrówek, jak i w postawie kierownictwa Państwowych Gospodarstw Rolnych (dyrektorzy PGR zabiegają tu o przywożenie pasiek na rzepaki). Drugim nie mniej ważnym czynnikiem wzrostu produkcji jest poziom hodowli matek. Prace selekcyjne w pasiekach powiatów Malbork, Elbląg, Sztum, Gdańsk, Tczew, Lębork i w Wojewódzkiej Pasiece Hodowlanej w Pruszczu Gdańskim stwarzają pogłowie pszczół o dużej wydajności.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
