Po 10 latach w Pow. Kole Pszczelarzy w Łukowie

tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”

Pszczelarstwo, Rok XIX, nr 7, lipiec 1968 — Zarząd Pow. Koła w Łukowie

strona 18

W powiecie Łuków w woj. lubelskim są gleby przeważnie żytnioziemniaczane. W 1957 r. na terenie powiatu znajdowało się około 7500 rojów pszczół w rękach około 450 pszczelarzy. Wydajność pasiek była mała, bowiem prowadzone były najczęściej niedbale. System uli Lewińskiego — warszawskie normalne (ten sławny pszczelarz miał pasiekę we wsi Ławki pod Łukowem i wpływ jego gospodarki został tu przez pszczelarzy podchwycony. Pasieka jego podczas I wojny światowej uległa zniszczeniu).

Główny pożytek pszczoły czerpały z roślin dziko rosnących, trochę z koniczyn, akacji i lip. Wydajność miodu z pnia wynosiła w tamtych latach przeciętnie 2,5 do 3 kg, w roku 1967 wydajność wzrosła do 5 kg, liczba rojów zwiększyła się do około 8 500.

W miejscach zbiorowych poczynań pszczelarzy, jak np. w gromadzie Trzebieszów i okolicy, gdzie rolnicy na wzór pszczelarzy uprawiają w ramach kontraktacji białą koniczynę na nasiona, wydajność miodu z pnia sięga przeciętnie 8 kg, a także w okolicy Woli Mysłowskiej i Ciechomina pod Stoczkiem Łukowskim, gdzie coraz szerzej rozwijają się zainicjowane przez pszczelarzy plantacje rzepaku ozimego.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy