Cenna wartość biologiczna miodu wrzosowego i miodu manuka
tekst: Elżbieta Hołderna-Kędzia
Artykuł z numeru 8/2025 miesięcznika „Pszczelarstwo” kup ten numer
Już w starożytności zauważono, że miód z powodzeniem leczy zakażone rany, wrzody i oparzenia. Doceniano i szeroko wykorzystywano także jego cenne właściwości konserwujące. Aktualna wiedza pozwala na ujawnienie szczegółowych mechanizmów, zarówno antybiotycznego, jak i przeciwzapalnego działania miodu, potwierdzających zasadność powyższego zastosowania. W kraju dysponujemy szeroką gamą naturalnych miodów odmianowych o różnym potencjale biologicznym, w tym przeciwdrobnoustrojowym, przeciwzapalnym i przeciwutleniającym, wykorzystywanych powszechnie w celach profilaktycznych i leczniczych.
W ostatnim czasie coraz większą popularność zdobywają miody pochodzące z innych rejonów geograficznych, zwłaszcza te odznaczające się silnym działaniem biologicznym. Jeden z nich, pozyskiwany w Nowej Zelandii, a wytwarzany przez pszczoły z nektaru krzewu Leptospermum scoparium L., zwany jest potocznie miodem manuka.
W zależności od składu nektaru kwiatowego różnych gatunków roślin z rodzaju Leptospermum, miód manuka ma w stanie płynnym zabarwienie od jasnobrązowego po ciemnobrunatne i gęstą konsystencję. Po skrystalizowaniu osiąga postać kremową, drobnoziarnistą, podobnie jak miód rzepakowy, a jego kolor staje się nieco jaśniejszy. Cechuje go intensywny aromatyczny zapach, w którym można wyczuć nutę kadzidła. Wyróżnia się oryginalnym korzennym i balsamicznym smakiem. W składzie chemicznym, poza węglowodanami (78,0-82,9 proc.), białkiem (0,3-0,4 mg/100 g), kwasami organicznymi i barwnikami roślinnymi, zawiera związki polifenolowe (flawonoidy, kwasy fenolowe) oraz enzymy (inwertaza, katalaza, oksydaza glukozy). Wśród substancji fenolowych o charakterze kwasowym zidentyfikowano związki termostabilne, a więc trwałe, mimo ogrzewania w wysokiej temperaturze. Należą do nich następujące kwasy organiczne: syryngowy, 2-hydroksybenzoesowy oraz 2-hydroksyfenylopropionowy w ilości 0,2-3,2 proc. W badaniach prowadzonych w Instytucie Włókien Naturalnych i Przetworów Zielarskich w Poznaniu w 11 próbkach miodu manuka, oznaczono średnią zawartość flawonoidów na poziomie 11,1 mg/kg.
Ten artykuł pochodzi z numeru 8/2025
E-prenumerata obejmuje numer bieżący i kolejne. Wcześniejsze numery są dostępne jako e-wydania — na 12 miesięcy od zakupu.
Kup e-wydanie 8/2025 — 10,00 zł Cały e-rocznik 2025 — 100,00 zł E-prenumerata
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
W tym numerze — Sierpień 2025
- InneZarezerwuj miejsce na Expo2Bee 2026 – 15% do końca sierpniaRedakcja pełna treść po wykupieniu1 min
- Ludzie-miejsca-wydarzeniaX Forum Pszczelarskie w Stalowej WoliRedakcja pełna treść po wykupieniu2 min
- Moja gospodarka pasiecznaSierpniowe manewry pasieczneWojciech Kołodyński pełna treść po wykupieniu8 min
- Choroby, szkodniki, zatruciaVarroa destructor znany czy nieznany?Dariusz Karwan pełna treść po wykupieniu13 min
- Choroby, szkodniki, zatruciaNajazdu azjatyckich szerszeni na Europę ciąg dalszyZbigniew Lipiński pełna treść po wykupieniu4 min
- Pożytki i zapylanieO diecie pyłkowej w liczbachBożena Denisow, Monika Strzałkowska-Abramek pełna treść po wykupieniu9 min
- Programy badawczePozostałości pestycydów w pierzdze – pierwsze wyniki włoskiego projektu monitoringowego BeeNetPiotr Mędrzycki, Laura Bortolotti pełna treść po wykupieniu5 min
- Punkt widzeniaDziesięć lat pracy z pszczołami bez zwalczania dręcza pszczelegoŁukasz Łapka pełna treść po wykupieniu20 min
- Produkty pszczeleCenna wartość biologiczna miodu wrzosowego i miodu manukaElżbieta Hołderna-Kędziadostępny dla Ciebie8 min
- ApiterapiaApiterapia w praktyce: zastosowanie produktów pszczelich w zapaleniu zatok przynosowychArkadiusz Ciołkowski pełna treść po wykupieniu7 min
