Cenna wartość biologiczna miodu wrzosowego i miodu manuka

tekst: Elżbieta Hołderna-Kędzia

Artykuł z numeru 8/2025 miesięcznika „Pszczelarstwo” kup ten numer

Już w starożytności zauważono, że miód z powodzeniem leczy zakażone rany, wrzody i oparzenia. Doceniano i szeroko wykorzystywano także jego cenne właściwości konserwujące. Aktualna wiedza pozwala na ujawnienie szczegółowych mechanizmów, zarówno antybiotycznego, jak i przeciwzapalnego działania miodu, potwierdzających zasadność powyższego zastosowania. W kraju dysponujemy szeroką gamą naturalnych miodów odmianowych o różnym potencjale biologicznym, w tym przeciwdrobnoustrojowym, przeciwzapalnym i przeciwutleniającym, wykorzystywanych powszechnie w celach profilaktycznych i leczniczych.

W ostatnim czasie coraz większą popularność zdobywają miody pochodzące z innych rejonów geograficznych, zwłaszcza te odznaczające się silnym działaniem biologicznym. Jeden z nich, pozyskiwany w Nowej Zelandii, a wytwarzany przez pszczoły z nektaru krzewu Leptospermum scoparium L., zwany jest potocznie miodem manuka.

 

W zależności od składu nektaru kwiatowego różnych gatunków roślin z rodzaju Leptospermum, miód manuka ma w stanie płynnym zabarwienie od jasnobrązowego po ciemnobrunatne i gęstą konsystencję. Po skrystalizowaniu osiąga postać kremową, drobnoziarnistą, podobnie jak miód rzepakowy, a jego kolor staje się nieco jaśniejszy. Cechuje go intensywny aromatyczny zapach, w którym można wyczuć nutę kadzidła. Wyróżnia się oryginalnym korzennym i balsamicznym smakiem. W składzie chemicznym, poza węglowodanami (78,0-82,9 proc.), białkiem (0,3-0,4 mg/100 g), kwasami organicznymi i barwnikami roślinnymi, zawiera związki polifenolowe (flawonoidy, kwasy fenolowe) oraz enzymy (inwertaza, katalaza, oksydaza glukozy). Wśród substancji fenolowych o charakterze kwasowym zidentyfikowano związki termostabilne, a więc trwałe, mimo ogrzewania w wysokiej temperaturze. Należą do nich następujące kwasy organiczne: syryngowy, 2-hydroksybenzoesowy oraz 2-hydroksyfenylopropionowy w ilości 0,2-3,2 proc. W badaniach prowadzonych w Instytucie Włókien Naturalnych i Przetworów Zielarskich w Poznaniu w 11 próbkach miodu manuka, oznaczono średnią zawartość flawonoidów na poziomie 11,1 mg/kg. 

Ten artykuł pochodzi z numeru 8/2025

E-prenumerata obejmuje numer bieżący i kolejne. Wcześniejsze numery są dostępne jako e-wydania — na 12 miesięcy od zakupu.

Kup e-wydanie 8/2025 — 10,00 zł Cały e-rocznik 2025 — 100,00 zł E-prenumerata

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

W tym numerze — Sierpień 2025

  1. InneZarezerwuj miejsce na Expo2Bee 2026 – 15% do końca sierpniaRedakcja pełna treść po wykupieniu1 min
  2. Ludzie-miejsca-wydarzeniaX Forum Pszczelarskie w Stalowej WoliRedakcja pełna treść po wykupieniu2 min
  3. Moja gospodarka pasiecznaSierpniowe manewry pasieczneWojciech Kołodyński pełna treść po wykupieniu8 min
  4. Choroby, szkodniki, zatruciaVarroa destructor znany czy nieznany?Dariusz Karwan pełna treść po wykupieniu13 min
  5. Choroby, szkodniki, zatruciaNajazdu azjatyckich szerszeni na Europę ciąg dalszyZbigniew Lipiński pełna treść po wykupieniu4 min
  6. Pożytki i zapylanieO diecie pyłkowej w liczbachBożena Denisow, Monika Strzałkowska-Abramek pełna treść po wykupieniu9 min
  7. Programy badawczePozostałości pestycydów w pierzdze – pierwsze wyniki włoskiego projektu monitoringowego BeeNetPiotr Mędrzycki, Laura Bortolotti pełna treść po wykupieniu5 min
  8. Punkt widzeniaDziesięć lat pracy z pszczołami bez zwalczania dręcza pszczelegoŁukasz Łapka pełna treść po wykupieniu20 min
  9. Produkty pszczeleCenna wartość biologiczna miodu wrzosowego i miodu manukaElżbieta Hołderna-Kędziadostępny dla Ciebie8 min
  10. ApiterapiaApiterapia w praktyce: zastosowanie produktów pszczelich w zapaleniu zatok przynosowychArkadiusz Ciołkowski pełna treść po wykupieniu7 min

Podobne wpisy