Analiza wyników produkcji pasiecznej w 1962 r. (Dokończenie)

tekst: Leon Bornus, Michał Gromisz

Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 6, czerwiec 1963 — Doc. dr Leon Bornus, mgr Michał Gromisz

(Dokończenie)

Doc. dr Leon Bornus, mgr Michał Gromisz

Zakład Pszczelnictwa IS, Skierniewice

strona 167

Przybytek netto wagi uli kontrolnych

Na rys. 3 oznaczono wysokość tego przybytku na terenie kraju. Przybytek netto otrzymano po zsumowaniu dziennych przybytków wagi ula za sezon i po odjęciu od tej sumy wszystkich ubytków. Wartość przybytku netto w pewnym stopniu może informować o wydajności miodowej pnia, a więc i o ilości miodu, który może być odwirowany. Dane tabeli nr 2 pozwalają oszacować zbiory miodu na podstawie znajomości przybytku netto ula na wadze.

Tabela 2

Przewidywany zbiór miodu towarowego w odniesieniu do sumy przybytków wagi ula kontrolnego

Przybytek netto w kg/1 pień Miód towarowy w kg/1 pień
do 5 0
5— 8 0— 3
8—11 3— 6
11—16 6—10
16—21 10—15
21—33 15—25
ponad 33 ponad 25

Najwyższe przybytki netto ula wagowego grupowały się w czterech rejonach: 1) w części województw krakowskiego i rzeszowskiego, 2) we wrocławskim oraz w części opolskiego i zielonogórskiego, 3) w szczecińskim i 4) w części gdańskiego. Nierzadko notowano tam przybytki netto bardzo wysokie; w powiatach: Nowy Sącz (krakowskie) — 52,0 kg, Gorlice (rzeszowskie) — 52,5 kg, Lubin (wrocławskie) — 31,5 kg, Sulechów (zielonogórskie) — 35,8 kg, Pyrzyce (szczecińskie) — 51,1 kg, Kościerzyna (gdańskie) — 36,0 kg.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy