Występowanie spadzi drzew iglastych w Polsce
tekst: Józef Niemiec
Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 6, czerwiec 1963 — Józef Niemiec — Wiceprezes CSO
Józef Niemiec — Wiceprezes CSO
strona 169
Spadź, słodka ciecz o dużej koncentracji cukrów prostych (glikozy i fruktozy) i wielocukrów oraz cennych soli mineralnych zbierana jest przez pszczoły i przerabiana na miód o charakterystycznym smaku i zapachu. Jest ona dużym i niewykorzystanym bogactwem naszych górskich lasów iglastych. Występuje ona także — nie we wszystkich latach i nie tak obficie — na niektórych drzewach liściastych, np.: dębach, bukach, klonach, lipach, leszczynach, śliwach, jaworach i wiązach. Produkcja miodu towarowego za spadzi drzew liściastych nie jest duża i jak dotąd nie przekracza rocznie 40—50 ton w całym kraju.
Najobficiej z drzew iglastych spadziuje jodła — Abies alba, drzewo o jasnej korze, igłach płaskich naprzemianległych, występująca w południowych rejonach kraju, a spadziująca od połowy lipca do początków października. Pszczoły zbierając spadź jodłową, dostarczają miód o kolorze zielonawym, żywicznym aromacie, posiadający kwasy organiczne, witaminy i substancje aromatyczne. Miód ten stosowany jest jako lek dróg oddechowych u człowieka.
Modrzew — Larix polonica, drzewo szpilkowe należące do rodziny jodłowatych, nie lubiące zacienienia, b. szybko rosnące, daje spadź mniej obficie niż jodła, za to najwcześniej, bo już w czerwcu i do końca sierpnia. U nas występuje w bardzo małych ilościach.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
