Aby zatrzymać roje
tekst: Stefan Wnuszyński
Pszczelarstwo, Rok LXIII, nr 5, maj 2012 — Stefan Wnuszyński
Stefan Wnuszyński
strona 14

Moje zainteresowanie pszczołami rozpocząłem w 1948 roku. Podobnie jak w każdym zawodzie początek jest trudny i w początkowym okresie popełnia się wiele błędów. Tak było i w moim przypadku. Z braku doświadczeń rojenie się pszczół przysporzyło mi wiele kłopotów. Pracowałem w lesie, a pasiekę prowadziła i nadzorowała nieżyjąca już moja żona Eugenia, która wpadła na pomysł, aby podczas osadzania roju do tego samego ula, skracać matce połowę jednego skrzydełka. Od tamtego czasu każdego roku wiosną u młodych, zeszłorocznych matek skracam jedno skrzydełko. Każda rodzina, nawet z matką z cechą nierojliwości, może się wyroić z winy pszczelarza i nie tylko. Zdarzają się pewne niespodzianki, na które pszczelarz nie ma żadnego wpływu, a wiążą się one z przebiegiem pogody.
Kiedyś zdarzyło się, że z uli wyszło wiele rojów. Widząc, co się dzieje w pasiece, bez pośpiechu podchodziłem wraz z żoną do uli z rojącą się rodziną. Matkę w otoczeniu niedużej grupki pszczół, biegającą niedaleko ula zabieraliśmy do klateczki. Klateczkę z taką matką stawia się na mostku ula i idzie do następnego. Do macierzystych uli roje same wracają w niedługim czasie. Przy tej metodzie nie jest istotne, gdzie uwiąże się rój, wysoko czy nisko. Nieraz bywa, że rój krąży jakiś czas w pasiece bez matki, która gdzieś biega po trawie niedaleko ula. Rój taki nie czując obecności matki w swoim gronie, nigdzie się nie uwiąże i wróci do swego ula. Matka i grupka pszczół towarzyszących czuje wtedy powracające pszczoły rojowe, kieruje się do swego ula i po deseczce przystawionej do mostka wchodzi do niego razem z rojem. Wiosną i latem trawa przed każdym ulem powinna być wykoszona, bo podczas rójki w bujnej trawie trudno odnaleźć matkę. Zdarza się, że matka może oddalić się od ula na kilka metrów. Jeżeli matka jest znakowana, to bardzo szybko można ją zauważyć.
Podcinanie skrzydełka u matki, nie jest trudne. Warto jednak poduczyć się na trutniach. W tym celu chwyta się trutnia lewą ręką za tułów, a prawą ręką obcina małymi nożyczkami jedno skrzydełko do połowy. Przy czynnościach tych wykonywanych na matce, należy uważać, aby matka przytrzymywana za tułów nie podstawiła nóżki. Matka broni się i rusza odnóżami, więc trzeba robić to uważnie, ponieważ z obciętą nogą jest okaleczona i pszczoły mogą ją wymienić. Podczas skracania skrzydełka, nie powinno się długo trzymać matkę w ręce, bo przestraszona może doznać szoku. Należy podcinać sprawnie, lecz bez pośpiechu. Po przycięciu skrzydełka, matkę puszcza się na ten sam plaster pomiędzy pszczoły, które natychmiast ją karmią. Taka matka przez 2-3 lata normalnie składa jajeczka. W opisany sposób zapobiegam rójkom od 1949 roku. Żaden rój nie uciekł z mojej pasieki i nie muszę zdejmować rojów, bo same wracają do macierzaków.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
