Zewnętrzna powłoka ciała pszczoły
tekst: Jadwiga Guderska
Pszczelarstwo, Rok I, nr 6, listopad–grudzień 1950 — JADWIGA GUDERSKA
JADWIGA GUDERSKA
strona 24
Zimująca rodzina pszczela już od pierwszych jesiennych chłodów skupia się w środkowej części gniazda, w miejscu, gdzie ostatnio znajdował się czerw. Im chłodniej na dworze, tym ciaśniej skupiają się pszczoły, dążąc do zmniejszenia objętości kłębu. Zimowe skupienie pszczół tworzy trochę spłaszczoną kulę, poprzedzielaną plastrami na poszczególne słoje. Pszczoły znajdujące się na powierzchni, przyciśnięte jedna do drugiej tworzą jakby zewnętrzną otoczkę, która nie pozwala na rozpraszanie się ciepła wytworzonego w kłębie. Zadanie to ułatwiają gęste włoski pokrywające całe ciało pszczoły, zatrzymując warstwę ogrzanego powietrza.
Rozpatrzmy bliżej budowę zewnętrznej okrywy ciała pszczoły. Włoski różnej długości i kształtu wyrastają z mocnego pancerza pokrywającego
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
