Ochrona przyrody a pszczelnictwo

tekst: Zofia Demianowiczowa

Pszczelarstwo, Rok I, nr 6, listopad–grudzień 1950 — Mgr. ZOFIA DEMIANOWICZOWA

Mgr. ZOFIA DEMIANOWICZOWA

strona 21

Hodowla pszczół łączy się ściśle ze stanem roślinności w ogóle, a ze stanem flory miododajnej w szczególności. Zmiany jakie wprowadzał człowiek biorąc pod uprawę coraz to szersze przestrzenie puszcz czy stepów odbijały się na stanie wziątku dla pszczół, zmieniały na ogół na gorsze warunki ich życia.

W pewnym momencie człowiek zaczął sobie zdawać sprawę, że polowania wyniszczyły zwierzostan, że pewne gatunki zwierząt stają się rzadkością, że trzeba obmyślić środki ochronne, aby uratować pozostałe resztki. Zorientowano się, że lasów jest coraz mniej, że zostały wycięte odwieczne puszcze, które nie, będą mogły się już odrodzić. Wtedy to powstała pierwsza myśl, że trzeba chronić pierwotną przyrodę.

Zorganizowany ruch ochrony przyrody w Europie zaczął się dopiero w początkach XX w. Omówimy pokrótce jego historię, w której możemy wyróżnić 3 okresy: 1. konserwatorski, 2. biocenotyczny i 3. planistyczny. W kolejnych okresach rozwoju ruchu ochrony przyrody jeden z nich wysuwał się zawsze na czoło i dominował nad innymi.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy