Zatrucia pszczół

tekst: Stanisław Kirkor

Pszczelarstwo, Rok IV, nr 5, maj 1953 — STANISŁAW KIRKOR

winieta działu „Zwalczanie chorób i szkodników” — rysunek owada i drobnoustrojów, napis odręczny „Zwalczanie” i „CHORÓB i SZKODNIKÓW” w ramce

STANISŁAW KIRKOR

strona 12

Coraz szersze stosowanie w postępowym rolnictwie i ogrodnictwie środków owadobójczych przeciw szkodnikom roślinnym szczególnie przy nieumiejętnym lub niewłaściwym ich użyciu wzmaga niebezpieczeństwo występowania masowych zatruć u pszczół.

Niebezpieczeństwo to jest tym większe, że jak słusznie podkreśla wrocławski Zakład Toksykologii Weterynaryjnej — „o ile handel, rozpowszechnienie i stosowanie silnie działających i trujących środków w medycynie ludzkiej czy weterynaryjnej są ujęte ścisłymi przepisami o odpowiednim zabezpieczeniu, przechowywaniu i stosowaniu, o tyle rozprowadzanie i stosowanie olbrzymich, często tonowych ilości silnie działających i trujących środków przy zwalczaniu szkodników roślin nie znalazło dotychczas odpowiedniego unormowania.“

Trucizny używane w ochronie roślin należą do dwu typów, zależnie od sposobu działania na owady. Jedne z nich działają przez przewód pokarmowy, drugie zaś zewnętrznie (kontaktowo) przez samo tylko zetknięcie się owada z przedmiotami, na których znajdzie się choćby ślad tych trujących substancji.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy