Zapobieganie chorobom pszczół
tekst: Jan Rutkowski
Pszczelarstwo, Rok IX, nr 11, listopad 1958 — JAN RUTKOWSKI
JAN RUTKOWSKI
strona 320
Najpiękniejsza pasieka może stać się pastwą nozemy lub zgnilca. Niejeden pszczelarz lekceważy możliwość zaistnienia choroby w jego pasiece, ale tylko tak długo, dopóki nie poniesie dotkliwej straty. Najwięcej wiemy o zgnilcu złośliwym, lub łagodnym, najwięcej boimy się tych groźnych chorób pszczelich.
Żaden pszczelarz nie może z całą pewnością twierdzić, że jego pasieka jest zdrowa. Choroba często tkwi w ulach w postaci utajonej (np. nozema) lub nie zauważona, a gdy zacznie wyrządzać poważniejsze szkody szukamy najpierw przyczyn słabych zbiorów gdzie indziej. Przypisujemy to systemowi ula, rasie pszczół, niesprzyjającym warunkom atmosferycznym itd. Dopiero po otrzymaniu wyników z pracowni rozpoznawczej dokąd zostały wysłane próbki pszczół, okazuje się, co powodowało niepowodzenia w pasiece.
Ostatnio choroby pszczół rozpowszechniają się w zastraszający sposób. Szczegółowe kontrole zdrowotności pasiek wykrywają stale nowe ogniska zgnilca bądź całe pasieki opanowane nozemą. Do rozpowszechniania chorób przyczynia się w wielkiej mierze brak uświadomienia hodowców, handel pszczołami, przewożenie uli pustych lub z pszczołami z jednych okolic do drugich.
Pszczoły można leczyć w całym tego słowa znaczeniu tylko w niektórych, zresztą bardzo nielicznych przypadkach. Zasadniczo wszystkie nasze wysiłki związane z akcją zwalczania chorób pszczelich zmierzają w kierunku zapobiegania chorobom, stworzenia takich warunków, aby choroba nie przedostała się do pasieki, a w najgorszym razie — do jej zlokalizowania tylko w zarażonych ulach. Możemy więc tutaj zupełnie wyraźnie rozróżnić dwa etapy zapobiegania: 1) niedopuszczenie choroby do pasieki, 2) umiejscowienie choroby w zarażonych ulach.
Należy stale obserwować swoje (i nie swoje) pszczoły przy każdej sposobności, doszukiwać się objawów chrobowych: po wyglądzie czerwiu, obserwując placyki przedwylotowe. śledząc normalny rozwój siły rojów pszczelich na wiosnę itd. Niekoniecznie trzeba otworzyć ul i przeglądać plaster po plastrze, dużo można wywnioskować po zachowaniu się pszczół przy wylotkach i na ziemi. Dlatego należy zawsze utrzymywać placyki przedwylotowe bez trawy. Najlepiej wysypać te miejsca żwirem i obficie co pewien czas posypywać solą kuchenną, by nie zarastały.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
