Czynniki warunkujące rozwój chorób pszczół

tekst: Rudolf Niemczuk

Pszczelarstwo, Rok IX, nr 11, listopad 1958 — RUDOLF NIEMCZUK

winieta działu „Choroby i szkodniki pszczół” — rysunek liścia i kwiatostanu lipy przy czarnym pasie z napisem; pod spodem nazwisko autora „RUDOLF NIEMCZUK”

RUDOLF NIEMCZUK

strona 317

Choroby zakaźne pszczół specjalnie szybko rozprzestrzeniają się prowadząc do olbrzymich strat gospodarczych, dlatego tak duży nacisk kładzie się na skuteczność ich zwalczania.

Skuteczność zwalczania tych chorób zależy jednak nie tylko od wiedzy i doświadczenia samych lekarzy weterynaryjnych, ale i od stopnia włączenia się pszczelarzy w całą akcję. Z tego powodu szczególniejszego znaczenia nabiera zaznajomienie pszczęlarzy z czynnikami warunkującymi rozwój chorób zakaźnych pszczół. O jego niedostateczności świadczą liczne jeszcze niestety sygnały z terenu.

Na ogół zauważa się niezupełne opanowanie podstawowych wiadomości związanych z omawianym zagadnieniem, stąd właśnie pochodzi czasami nawet lekceważący stosunek do tego problemu i nadmierna, nie uznająca żadnych autorytetów pewność siebie pszczelarzy. Cierpi na tym oczywiście sama akcja zwalczania chorób zakaźnych pszczół, gdyż nie polega ona na powtarzaniu utartych sloganów, lecz na celowym działaniu.

Rozwój chorób zakaźnych pszczół zależy od wielu czynników, z których jedne działają bardziej bezpośrednio, inne raczej pośrednio. Do bezpośrednich należą: obecność zarazków w pniu, czynniki ułatwiające zetknięcie się zarazków z rojem i jego wrażliwość na ich działanie. Pośrednie zaś uwarunkowane są niekorzystnymi wpływami środowiska. Mówiąc o środowisku mamy na myśli pień (wewnętrzne) i okolicę (zewnętrzne). Środowisko wewnętrzne kształtują metody i kierunek chowu pszczół, jakość i ilość pokarmu oraz sposoby zapobiegania i zwalczania chorób.

Na środowisko zewnętrzne wpływają klimat oraz jakość i ilość pożytku.

Czynniki bezpośrednie

Wymienione czynniki w większym lub mniejszym stopniu wspólnie oddziałują na pnie. Zasadniczym jednak warunkiem powstawania choroby jest odpowiednio zjadliwy zarazek. Jedne zarazki dostają się do pni wskutek dużego rozprzestrzenienia w przyrodzie inne znajdujemy w organizmach pszczół lub innych owadów. W pierwszym wypadku zarazek bytuje i ewentualnie rozmnaża się, a nawet przechowuje poza pniem (w ziemi, nawozie, na roślinach), w drugim — w samym pniu.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy