Z teorii i praktyki podwyższania opłacalności pasiek

tekst: Franciszek Zaleski

Pszczelarstwo, Rok XV, nr 10, październik 1964 — Mgr inż. Franciszek Zaleski

Mgr inż. Franciszek Zaleski

strona 2

Wysokość produkcji pszczelarskiej zależy od odpowiedniego zgrania trzech głównych czynników: 1) rodzin pszczelich o korzystnych cechach dziedzicznych i odpowiedniej sile, 2) pożytków pszczelich, 3) warunków klimatycznych. Czwartym czynnikiem nadrzędnym w stosunku do dwóch pierwszych, a nawet i trzeciego, jest człowiek, który może umiejętnie wpływać na dwa pierwsze, a omijać ewentualne niekorzystne działanie trzeciego. Przystępując do urządzania pasieki stałej należy dobrze poznać okolicę, w której zamierza się ją umieścić. Czynniki, które należy uwzględnić w tym rozpoznaniu, omówił dość szczegółowo mgr Jerzy Makowicz w artykule „Teren lotu pszczół” zamieszczonym w „Pszczelarstwie” nr 2 z 1963 r. Zajmę się więc tutaj bardziej szczegółowo tylko jednym z tych czynników, a mianowicie zasobami pokarmowymi okolicy.

W teorii pszczelarskiej został już dość dokładnie opracowany sposób określania zasobów pokarmowych

strona 3

— pożytków. Aby obliczyć na ile pni wystarczą te zasoby w danej okolicy, należy znać gatunkowy skład flory nektarodajnej oraz powierzchnię zajmowaną przez poszczególne rośliny lub też liczbę drzew i ich wiek. Szczegółowe dane do obliczania zasobów miodowych okolicy podane są w pracy zbiorowej „Poradnik pszczelarski”, w książkach Z. Demianowiczowej „Rośliny miododajne”, i M. Lipińskiego „Pożytki pszczele”, w opracowaniu zbiorowym p.t. „Wydajność miodowa ważniejszych roślin miododajnych w warunkach Polski”, Pszczelnicze Zeszyty Naukowe nr 2/1962 i nr 2/1963 r.

Jednak tak szczegółowe obliczenia rzadko są przez pszczelarzy praktyków wykonywane. Znacznie większe znaczenie i to ściśle praktyczne, ma rozpoznanie pożytków na podstawie wziątku gromadzonego przez pszczoły w ulu. Dokonuje się tego przez ważenie przynajmniej jednego pnia z silną rodziną. Wprawdzie na zmiany ciężaru ula na wadze prócz wziątku nektarowego czy spadziowego wpływa rozwój rodziny (przybytek pszczół i czerwiu, wosku, kokonów) i zbiór pyłku, jednak większe dzienne przybytki wynoszące kilkadziesiąt dekagramów na pewno są głównie wynikiem zbioru nektaru.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy