Kończymy sezon pasieczny

tekst: Weronika Kumko

Pszczelarstwo, Rok XV, nr 10, październik 1964 — Inż. Weronika Kumko

Inż. Weronika Kumko

strona 1

zdjęcie — rząd uli na stojakach przed wysoką osłoną z mat słomianych, przy ulach pszczelarz

W listopadzie wszystkie prace w pasiece związane z zazimowaniem pszczół powinny się kończyć. Pszczoły już są zebrane w kłąb zimowy — początkowo luźny. Chociaż czasem nawet bywają wypadki, że w pogodny i ciepły dzień wylatują jeszcze do oblotu, ale w miarę obniżania się temperatury kłąb coraz bardziej zacieśnia się. W tym okresie spóźnione są już rozważania na temat, czy aby dostateczne ilości pokarmu zostały dane pszczołom na zimę, czy też prawidłowo ułożone są gniazda itd. Spóźnione są usiłowania naprawienia zła przez przeglądy i uzupełnianie brakujących zapasów.

W tym okresie cała troska pszczelarza powinna być skierowana na zabezpieczenie pszczół przed zimnem w czasie zimowli i zapewnienie im potrzebnego spokoju, co w wielu wypadkach wcale nie jest sprawą prostą ani łatwą.

Zdajemy sobie sprawę, że przy pozostawianiu uli na toczku w ciągu całego roku są one narażone na działanie wpływów atmosferycznych, a przy niedostatecznej konserwacji w szybkim czasie ulegają zniszczeniu i stają się coraz mniej przydatne do użytku. W wielu też przypadkach sama konstrukcja i wykonanie uli pozostawiają wiele do życzenia. Bardzo często oprócz normalnych pni w pasiece idą do zimowli rodzinki zapasowe osadzone w sezonie w różnych pakach i starych, nie nadających się już właściwie do użytku ulach.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy