Z prasy radzieckiej
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok III, nr 5, maj 1952 — J. G., Wł. W., M. J.
strona 13
R. P. IBRAHIMOW. Zwalczanie motylicy. (Pczełowodstwo Nr 2/1952).
Wśród licznych szkodników roju, motylica woskowa jest tym, który bywa przyczyną największych strat w pasiece. Uszkadza ona plastry w ulach, niszczy zapasy suszu, obecność jej w ulu osłabia rodziny pszczele i może być nawet przyczyną ich zagłady.
Obserwacje i doświadczenia, jakie przeprowadzono w Związku Radzieckim dowiodły, iż wszelkie szczeliny w ulach w pierwszym rzędzie sprzyjają rozwojowi motylicy. To samo dotyczy szczelin na powierzchni ramek; w nich to samica składa jaja, a gąsienice chronią się przed pszczołami.
Autor artykułu podaje wyniki doświadczeń, przeprowadzonych w latach 1948—1950, które miały na celu stwierdzenie wpływu, jaki na rozwój motylicy może mieć rodzaj przykrycia ramek.
Do doświadczenia użyto 8 rodzin, tworząc z nich cztery grupy po 2 rodziny. W grupie pierwszej ramki zostały przykryte płótnem, w drugiej również płótnem, ale pod nie podłożono listewki (dług. 8—10 cm, szer. 3—4 cm), umożliwiające przechodzenie pszczół. W trzeciej grupie położono na ramkach powałkę drewnianą, składającą się z 4 części, w grupie czwartej zastosowano zamiast powałki jednolity kawałek dykty. Jak wykazały obserwacje najwięcej gąsienic motylicy było w pniach grupy pierwszej, mniej już w grupie trzeciej, jeszcze mniej w drugiej, a w grupie czwartej rozwinęła się jedynie znikoma ilość gąsienic. Przykrycie więc ramek jednolitą deską w najmniejszym stopniu sprzyja rozwojowi motylicy.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
