Pszczoły zwiększają plony w sadach
tekst: Mieczysław Lipiński
Pszczelarstwo, Rok III, nr 5, maj 1952 — Mgr inż. MIECZYSŁAW LIPIŃSKI
Mgr inż. MIECZYSŁAW LIPIŃSKI
strona 10
Pszczoły jako zapylacze. Pszczelarstwo i sadownictwo — to dwie gałęzie rolnictwa uzupełniające się wzajemnie. Rozwój jednej z nich przyczynia się do rozwoju drugiej. Jest to zjawisko powszechnie znane, że bez pszczół sady owocują b. słabo. Wielkie plantacje drzew owocowych w Australii i na Nowej Zelandii przekwitały bez zawiązania owoców. Zaczęły one dawać plony dopiero po sprowadzeniu pszczół, a do zapylania czerwonej koniczyny musiano tam sprowadzić nawet trzmiele. Kiedy po pierwszej wojnie światowej choroba roztoczowa zniszczyła prawie wszystkie pasieki w Anglii, spowodowało to natychmiast bardzo słabe owocowanie sadów.


Spośród wszystkich drzew i krzewów, uprawianych w naszych sadach, jedynie leszczyna i orzech włoski należą do roślin wiatropylnych, wszystkie pozostałe są owadopylnymi i do zapylania swych kwiatów potrzebują pośrednictwa owadów. Łatwo można o tym przekonać się, okrywając kwitnące gałęzie izolatorami z gazy. Zawiążą się na nich nieliczne karłowate owoce, podczas gdy reszta drzewa dostępna dla owadów, będzie obsypana owocami.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
