Z biologii kwiatów
tekst: Antoni Demianowicz
Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 7–8, lipiec–sierpień 1963 — Prof. dr Antoni Demianowicz
Prof. dr Antoni Demianowicz
strona 202
Pszczelarze, którzy mieli sposobność zwiedzenia Zakładu Pszczelnictwa IS w Skierniewicach, zwrócili prawdopodobnie uwagę na rośliny doniczkowe, ustawione na parapetach okien.
Nie są to obiekty doświadczalne, a jedynie dekoracja, którą zawdzięczamy zamiłowaniu piękna pracujących w Zakładzie koleżanek. Są tu drzewka szczęścia, fiołki afrykańskie o kwiatach różnych odcieni, cibory, młode palemki, chińskie róże, no i oczywiście różne gatunki kaktusów. Niedawno zakwitł jeden z nich zwany Stapelią. Kwiaty te nasunęły mi temat do tej pogadanki o biologii kwiatów.
Większość roślin kwiatowych do wydania nasion i owoców potrzebuje współpracy ze strony zapylaczy ze świata zwierzęcego. Jednak istoty te nie zajmują się przenoszeniem pyłku z kwiatu na kwiat tak bezinteresownie, jak to robi wiatr, zapylający rośliny wiatropylne, np. iglaste, trawy, konopie, pokrzywy, leszczynę itd.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
