Z biologii kwiatów

tekst: Antoni Demianowicz

Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 7–8, lipiec–sierpień 1963 — Prof. dr Antoni Demianowicz

Prof. dr Antoni Demianowicz

strona 202

Pszczelarze, którzy mieli sposobność zwiedzenia Zakładu Pszczelnictwa IS w Skierniewicach, zwrócili prawdopodobnie uwagę na rośliny doniczkowe, ustawione na parapetach okien.

Nie są to obiekty doświadczalne, a jedynie dekoracja, którą zawdzięczamy zamiłowaniu piękna pracujących w Zakładzie koleżanek. Są tu drzewka szczęścia, fiołki afrykańskie o kwiatach różnych odcieni, cibory, młode palemki, chińskie róże, no i oczywiście różne gatunki kaktusów. Niedawno zakwitł jeden z nich zwany Stapelią. Kwiaty te nasunęły mi temat do tej pogadanki o biologii kwiatów.

Większość roślin kwiatowych do wydania nasion i owoców potrzebuje współpracy ze strony zapylaczy ze świata zwierzęcego. Jednak istoty te nie zajmują się przenoszeniem pyłku z kwiatu na kwiat tak bezinteresownie, jak to robi wiatr, zapylający rośliny wiatropylne, np. iglaste, trawy, konopie, pokrzywy, leszczynę itd.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy