Zimowla pszczół

tekst: Jan Szumigaj

Pszczelarstwo, Rok IV, nr 10, październik 1953 — JAN SZUMIGAJ

winieta działu „Początkujący pszczelarz” — rysunek ula, podkurzacza i otwartej książki

JAN SZUMIGAJ

strona 17

Ostateczne ułożenie gniazda zimowego wykonywane jest zwykle po zakończeniu wylęgu ostatniego w sezonie czerwiu. Na zimę, szczególnie przy zimowaniu na toczku, z gniazda muszą być usunięte wszystkie zbędne ramki. Oczywiście w pierwszym rzędzie usuwa się ramki z plastrami starymi, sczerniałymi, wadliwie odbudowanymi, takimi w których jest część roboty trutowej oraz ramki z małą ilością miodu. Ramki pozostawione w gnieździe pszczoły powinny obsiadać od dołu do góry zwartą masą, (oprócz uliczek między skrajnymi ramkami i przegrodami). W ścieśnionym gnieździe łatwiej jest pszczołom utrzymać w zimie właściwą ciepłotę kłębu, oszczędniej zużywając w nim pożywienie i zdrowiej zimują. Przy zimowaniu pszczół w dobrym stebniku można pozostawić gniazdo nieco obszerniejsze.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy